கை கழுவிய பிலாத்துவிடம்(மத் 27: 24) சென்று தன்னை அவர் “குற்றமற்றவர்” என்று பிரகடனம் செய்திருக்கலாம்! தன் சரீரமாகிய ஆலயத்தை மூன்று நாளைக்குளே கட்டுவேன் என்று கட்டுவேன் என்று சொன்ன அவரிடம் “தேவனுடைய ஆலயத்தை இடித்துப்போடவும், மூன்று நாளைக்குள்ளே அதைக் கட்டவும் என்னலே ஆகும்” என புரியாதபடிச்  சொன்ன பிரதான ஆசாரியருக்கு அதன் அர்த்தத்தை புரிய வைத்திருக்கலாம்! தனது தாயாகிய மரியாளிடம் வந்து “அம்மா கலங்காதே என ஆறுதலின் வார்த்தையைக் கூறியிருக்கலாம்! இன்னும் பல காரியங்களை நாம் சிந்திக்கலாம் எனினும் மகதலேனா மரியாளுக்கு அவர் ஏன் காட்சியளித்தார் என எண்ண முற்பட்டோமென்றால்….

மகதலேனா மரியாள் இயேசுவின் அடக்கம் முதல் கல்லரை வருமட்டும் என்ன செய்து கொண்டிருந்திருப்பாள்?

அழுதுகொண்டிருப்பாள்:

இயேசு தனது நண்பனாம் இலாசருவின் கல்லரைக்கு வந்தபொழுது கண்ணிர்விட்டு அழுவதைக்  காண்கின்றோம் (யோவான் 11: 35) பிரிவு அனைவருக்கும் பொதுவானது என்றாலும் பிரியும் உறவின் நெருக்கத்தைப் பொறுத்ததே அதன் சோகமும் வருத்தமும். தான் நேசித்தப் போதகரின் பிரிவு அவளை வெகுவாக பாதித்தபடியினாலும் தன்னால் அவ்விழப்பை தாங்க முடியாததினாலும் அவள் அழுதுகொண்டிருக்க நியாயமுண்டு!

ஆனால் ஆண்டவர் கூறிய ஆறுதலின் வார்த்தை அவளுக்கு சமீபமாக இருப்பதை நாம் கண்டு கொள்ளுகிறோம்! “துயரப்படுகிறவர்கள் பாகியவான்கள் அவர்கள் ஆறுதல் அடைவார்கள்” (மத் 5: 4) நீங்கள் அழுது புலம்புவீர்கள் , உலகமோ சந்தோஷப்படும்; நீங்கள் துக்கப்படுவீர்கள், ஆனாலும் உங்கள் துக்கம் சந்தோஷமாக மாறும்!

மற்றும் அழ ஒரு காலமுண்டு, நகைக்க ஒரு காலமுண்டு (பிரசங்கி 3: 4), என்கிர வார்த்தை ஞானியின் ஞான மொழி அல்லவா? சந்தோஷப்படுகிறவர்களுடனே சந்தோஷப்படுங்கள், அழுகிறவர்களுடனே அழுங்கள் (ரோமர் 12: 15) என்பது உண்மையன்ரி வேறென்ன?

உண்மைதானில்லையா? அழுகை முடிவல்ல, அது சந்தோஷத்தின் மறுபுறம் மட்டுமே!

ஆயத்தம் செய்துகொண்டிருப்பாள்:

இயேசுவின் மரணம் முன்குறிக்கப்பட்டதாக இயேசுவே தனது சீடர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளுவதை யோவான் 13- 17ஆம் அதிகாரம் வரை நாம் வாசிக்கும்பொழுது  கண்டுகொள்ளுகிறோம். அடக்கம் செய்வதற்கு தேவையான அனைத்தும் சரிவர செய்திருந்தும், கந்தவர்க்கங்களுடன் சென்ற பெண்கள் யாவரும் தங்கள் துக்கங்களை மீறி அவற்றை செய்திருக்கின்றதைக் காணும்பொழுது அவர்களது ஆன்ம வல்லமை நமக்குப் புலப்படுகின்றது!

ஆம் ஆயத்தம் செய்வதும்! ஆயத்தமாய் இருப்பதும் மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகவே இயேசு கற்பிக்கின்றார்! அவர் வரும் நாளை காண்பிப்பவர்கள் அவை சரிவர புரிந்துகொள்ளாதோரே என மகதலேனா மரியாள் நமக்கு உணர்த்துகிறார்!

அந்தப்படியே நீங்கள் நினையாத நெரத்தில் மனுஷகுமாரன் வருவார், ஆகையால் நீங்களும் ஆயத்தமாயிருங்கள்! (லூக்கா 12: 40) மின்னல் வானத்தின் ஒரு திசையில் தோன்றி மறுதிசை வரைக்கும் பிரகாசிக்கிறது போல மனுஷகுமாரனும் தம்முடைய நாளிலே தோன்றுவார் (லூக்கா 17: 24) என்பவை நம்மை ஆயத்தமாய் இருக்க அறிவுறுத்துகிறதில்லயா?

மணவாளனுக்கு எதிர்கொண்டுவர புறப்படும்பொழுது தங்கள் தீவட்டிகளில் எண்ணையுடன் இருந்தவர்களே மணவாளனுடன் வீட்டுக்குள் பிரவேசித்தார்கள் (மத்தேயு 25:1 – 13)  மனுஷகுமாரன் வரும் நாளையாவது நாழிகையையாவது நீங்கள் அறியாதிருக்கிறபடியால் விழித்திருங்கள்!

இப்படியிருக்க, பிள்ளைகளே, அவர் வெளிப்படும்போது நாம் அவர் வருகையில் அவருக்கு முன்பாக வெட்கப்பட்டுப்போகாமல் தைரியமுள்ளவர்களாயிருக்கும்படிக்கு அவரில் நிலைத்திருங்கள்! ( ஈ யோவான் 2: 28)

ஆகவே,  ஆயத்தமற்றிருப்போமென்றால் அவரைக்காண செல்லுவதெப்படி?

அவரைக்காண சென்றாள்!

தெடுவதற்கான நேரம் இல்லை அது! அவள் அதிக இருட்டோடே செல்கிறாள் என்று நாம் வாசிக்கிறோம்! தனது வாழ்வில் அவள் எடுத்த மிகவும் துணிச்சலான முடிவு அது! அவரது கல்லரை நோக்கிய பயணம் இலகுவானதல்ல! ஒருவேளை அது அவளுக்கு மரணத்தை அளித்திருக்கக் கூடும், அவளது நடத்தையில் சந்தேகம் எழுப்பியிருக்கக் கூடிய நேரம் அது, அவள் கைது செய்யப்படும் சாத்தியக்கூறுகள் உடைய பொருட்களுடன் சென்றிருக்கிறாள்.

அவளது உடலுக்கோ உடைமைக்கோ பாதுகாப்பளிக்கும் பெலத்துடன் அவள் செல்லவில்லை! ஆனால் செல்லுவதே தனது கடமை என அவள் தனிஒருவளாக நடக்கிறாள்! தன் சோகத்துடன் தன் சுமைகளையும் எடுத்து ஓட்டமும் நடையுமாக நகரத்தின் அருகிலுள்ள கல்லறைக்கு அருகில் வருகிறாள். அவரைக் காணும் ஆவலுடன், மரணமடைந்த சரீரமேயானாலும் அது தனக்கு பிரியமானது என்ற வாஞ்சையுடன் அவள் வருகிறாள்!

தேடுங்கள், அப்பொழுது கண்டடைவீர்கள் என்ற சொல் மெய்யன வார்த்தையில்லையா?

அழுது கொண்டிருப்பதோ, ஆயத்தம்செய்துகொண்டிருப்பதோ,  பொதுவாகவே அவரைப் பின்பற்றியவர்களுக்குப் பொருத்தமாய் இருந்திருக்கும்! ஆனால் அவரைக் காணச் செல்லும் அவளது பாங்கு நம்மை அதிர வைக்கின்றது!

மற்றுள்ளவர்களைவிட அவர் தனக்கென்று அனைத்தையும் பணையம் வைப்பவர்களுக்கு மிகவும் சமீபமாய் இருக்கிறார்! “ஏனென்றால் அவர் நமக்கு விட்டுச் சென்றது இடுக்கமான வாசல்”

தன் ஜீவனைக் காக்கிறவன் அதை இழந்துபோவான்; என்னிமித்தம் தன் ஜீவனை இழந்துபோகிறவன் அதைக் காப்பான் (மத்தேயு 10: 39)

அருட் திரு. காட்சன் சாமுவேல்

palmyra_project@yahoo.com

malargodson@gmail.com

(24.04.2011 காலை 5.30 மணி ஈஸ்டர் ஆராதனைக்காக தயாரிக்கப்பட்ட செய்தி)

நீண்ட காதுகள், சுருண்ட கொம்புகள், தாடி வைத்தவை, சடை நிறைந்தவை, வெண்மையானவை, புள்ளியிட்டவை, குட்டையானவை, என ஒரு அருமையான காட்சியை கண்டபொழுது, ஆண்டவர் இத்தனை விதமாக ஆடுகளை படைத்திருக்கிறாரா என ஆச்சரியமாக இருந்தது. இத்தனை ஆடுகள் இங்கே இருக்கின்றனவே இவைகள் எப்படி பரலோகத்திற்கு வந்தன? யாரிடம் கேட்பது என எண்ணியபடியே அவன் ஒவ்வொரு ஆடாக பார்த்துக் கொண்டு வந்தான்.

அப்பொழுது அங்கே ஒரு ஆடு துள்ளிக் குதித்தபடி அமர்ந்த தண்ணீரண்டை சென்றதைப் பார்த்தான். என்ன ஒரு துடிப்பான ஆடு இது, இதன் மகிழ்ச்சி தான் எத்தனை அருமையாக இருக்கிறது. எந்த வித பழுதும் இல்லை. கொம்புகள் சுருண்டபடி கெம்பீரமாக காணப்படுகிறதே. இதோடு சற்று நேரம் பேசி நமது கேள்விக்கு விடை பெற்றுவிடலாம் என நினைத்தபடி ஆட்டின் அருகில் சென்றான் ஆரோன்.

அவன் அருகில் சென்றபோது ஆடு தண்ணீர் குடித்தபடி அவனைப் பார்த்தது. தன்னை நோக்கி தான் அவன் வருகிறான் என்றவுடன், அது ஆரோனைப் பார்த்து வா ஆரோன் வா, என்ன இந்தப்பக்கம்? என வரவேற்றது!

ஆரோனுக்கு மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது. நம்மை தெரிந்து வைத்திருக்கும் ஒரு ஆட்டிடம் தான் பேசப்போகிறோம் என தைரியமாக தனது கேள்வியை ஆட்டிடம் சொல்லி விட்டான்.

ஓ இது தானா உனது கேள்வி, எனது கதையை நான் உனக்கு சொல்லுகிறேன் அப்போது நான் எப்படி இங்கே வந்தேன் என்பதை நீ அறிந்து கொள்ளுவாய் என்றபடி தனது கதையைச் சொல்ல ஆரம்பித்தது…

ஒருநாள் நாங்கள் எல்லாம் மோரியா மலை அடிவாரத்தில் மேய்ந்து கொண்டிருந்தோம். எங்கள் மேய்ப்பன் அன்று தனது உடல்நிலை சரியில்லாததால் எங்களுடன் வர இயலவில்லை. அதற்கு பதிலாக எங்களை இன்னொருவர் மேய்த்துக்கொண்டு வந்தார். எங்கள் ஒருவருக்கும் அவரைப் பிடிக்கவில்லை. ஒரு விதத்திலும் எங்களுக்கு நல்ல ஊணவோ தண்ணீரோ கிடைக்கவில்லைஅன்று.

உணவே தரவில்லையா அவன். “அப்போ அவன் நல்ல மேய்ப்பனே இல்லை” என்றான் ஆரோன்.

ஆம் அப்படித்தான், ஆகையினால் நாங்கள் அங்கிருந்து சற்று கலைந்து செல்ல முற்பட்டோம். நல்ல உணவு வேண்டி தேடியலைந்தபடி நான் நடந்து நடந்து மந்தைக்கு வெகு தூரமாக சென்றுவிட்டேன்.

பயமாக இல்லையா உனக்கு?….

திரும்பி பார்த்தபொழுத்துதான் நான் மிக அதிக தூரம் வந்துவிட்டேன் என்பதை உணர்ந்தேன். நான் திரும்பும் போது எனக்கு அருகிலிருந்த புதரிலிருந்து இருவர் வெளிப்பட்டனர். படீரென என்மேல் பாய்ந்து என்னைப் பிடித்துக் கொண்டனர்….

ஆரோன் பதை பதைப்புடன் …. அப்புறம் என்னாயிற்று? உன்னை அந்த மெய்ப்பன் காப்பற்ற வில்லையா?

என்ன செய்வது? நான் கத்திப்பார்த்தேன், அவனுக்கு எனது சத்தம் கேட்டிருக்காதுபோல, நன்றாக தூங்கியிருப்பன் போல. அவர்கள் இருவரும் பேசியதை வைத்துப் பார்த்தால் அவர்கள் அன்று அனேக ஆடுகளைத் திருடியிருப்பார்கள் என்று தோன்றுகிறது?

பிறகு?… ஆரோன் தன்னை மறந்து அந்த சூழலில் ஒன்றியபடி கேட்டான்.

அவர்கள் என்னை வெலி அடைத்திருந்த ஒரு இடத்தில் அனேக ஆடுகளுடன் அடைத்து வைத்தார்கள். நானும் அங்கிருந்தவர்கள் அனைவரும் கவலையோடு அங்கே இருந்தோம். மறுநாள் கலையில் அவன் எங்களை ஒருவனுக்கு விற்றுப்போட்டான்.

நீ பரலோகத்திற்கு எப்படி வந்தாய் என்று உன்னைக் கேட்டால் நீ இன்னும் எனக்கு அதை சொல்ல மாட்டேன் என்கிறாயே… சஸ்பன்ஸ் வைத்து கதை சொல்லாதே… பிளீஸ் என்றான் ஆரோன்.

இத்தக் கதையின் திருப்பம் வரும் வேளையில் நீ அவசரப்படுகிறாயே… சரி, எங்களை வாங்கியவன் என்னைப் பார்த்தவுடன் என்னருகில் வந்து என்னைத் தடவியபடி, இவ்வளவு அழகான ஆட்டை நான் பார்த்ததில்லை, என் கடவுளுக்கு இதை நான் பலிகொடுக்கப் போகிறேன் என்றான். எனக்கு சப்தனாடியும் ஒடுங்கிவிட்டது.

என்னைப் படைத்த கடவுளுக்கு மட்டுமே என் ரத்தம் கொடுக்கப்படவேண்டும் என்பதில் இருந்த என் உறுதியை இவன் சிதைத்துப்போடுவானே எனஆத்திரமாக வந்தது.

உன் வாழ்வில் தான் எத்தனை துன்பங்கள்? நீ தப்பிக்க முயற்சிக்கவில்லை?

சரியாகவே சிந்திக்கிறாய் ஆரோன், ஆம் நான் தப்பிக்க முடிவு செய்தேன். எனது உயிர் ஏதோ ஒரு கடவுளுடைய பலிபீடத்தில் தெளிக்கப்படுவதை நான் விரும்பவில்லை. ஆகையினால் அவன் பார்க்காதபோது அங்கிருந்து மெல்ல நழுவி எடுத்தேன் ஒரு ஓட்டம்.

ஆரோன் அப்படியே கண்களை ஆச்சரியமாக விரித்தான்? தப்பிவிட்டாயா?…

ஆம் அவனிடமிருந்து தப்பி மோரியா மலையடிவாரத்தில் நான் வந்தபோது ஒரு வயோதிபரும் அவரது இரண்டு வெலைக்கரர்களும் ஒரு 12 வயது சிறுவனும் அங்கே நின்று கொண்டிருந்தார்கள்.

இவர்களும் ஆடு திருடுகிறவர்களா என நான் பயந்தபடி நிற்க, அந்த பெரியவர் தனது வேலைக்காரர்களிடம்  ” நீங்கள் இங்கேயே இருங்கள், நானும் எனது மகனும் அந்த மலைக்கு போய் தொழுதுகொண்டு வருவோம்” என்றார். அந்த சிறுவனுடய தலையில் விறகை ஏற்றிய அவன் தந்தை, ஒரு கையில் நெருப்பு சட்டியும் மற்றுமொரு கையில் கத்தியையும் பிடித்துகொண்டார். ரெண்டு பேரும் நடக்க துவங்கினார்கள். இவர்கள் திருடர்கள் இல்லை என்று மனசு நிம்மதி அடைந்தது.

அப்புறம் நீ என்ன செய்தாய்?

நான் அங்கேயே நின்று பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன், ஒரு வேலைக்காரன் இன்னொருவனிடத்தில் “நம்ம முதலாளி ரொம்ப நல்லவரு, யேகோவா கடவுளுக்கு கீழ்ப்படிஞ்சி நடக்கிறவரு” அப்படீன்னான். உடனே இன்னொருவன் “ஆமாண்டா அதுனாலதான் யேகோவா அவருக்கு வயசான காலத்துல வாக்கு கொடுத்தமாதிரியே, இந்தப் புள்ளயைக் குடுத்திருக்குறாரு” அப்படீன்னான். ஒரே ஒரு புள்ளையோட அந்த பெரியவர் எங்கே போராரு அப்படீன்னு நான் நினைத்துக்கொண்டிருந்த போது, “எப்படியும் அவங்க வர நேரம் ஆகும், நாம இந்த மர நிழலில தங்குவோம்னு” சொல்லி நிழலிலே அமர்ந்துகொண்டார்கள்.

அவர்கள் எங்கே சென்றார்கள் என நீ பார்த்தாயா? என்றான் ஆரோன்.

நானும் அவர்களை தொடர்ந்து போய் என்ன செய்கிறார்கள் என்று பார்த்தேன். ஒரு இடத்தில் சிறுவனுடைய தலையில இருந்த விறகை இறக்கி வைத்துவிட்டு அவர்கள் தண்ணீர் குடித்து ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டு இருந்தார்கள். அப்போ அந்த பெரியவர் “இன்னும் கொஞ்ச தூரம் தான் உன்னால் நடக்க முடியுமா?” என்று கரிசனையோடே கேட்டார். அவனும், “பரவாயில்லை அப்பா நாம் நடந்தே போகலாம், ஆனாலும் எனக்கு ஒரு சந்தேகம், நாம் கடவுளுக்கு பலி கொடுக்கத்தானே போகிரோம்” என்று கேட்டான். “ஆம்! உனக்கு அதிலென்ன சந்தேகம்”? என்று கேட்டார் அந்த பெரியவர். இல்லை அப்பா, நம்மிடம் நெருப்பு இருக்கு, கத்தியும் இருக்கு, விறகு கூட எடுத்துக்கொண்டு போகிறோம், ஆனால் பலிகொடுக்க ஆடு இல்லையே”? என்றான். நான்என்னை பார்த்துவிடுவார்களோ என்று பயந்து மறைந்து நின்றுகொண்டேன்.

அழகு ஆடே! நீ சொல்வதை கேட்க, ஆபிரகாமுடைய கதை போல இருக்கிறதே?

ஆமா அந்த பெரியவர் பெயர் ஆபிரகாம், அவங்க மகனுடைய பேர் ஈசாக்கு? உனக்கு அவர்களைத் தெரியுமா? நீ பார்த்திருக்கிறாயா? என்று அந்த ஆடு ஆரோனப்பார்த்து கேட்டது.

இல்லை வேதபுத்தகத்தில் இதை நான் படித்திருக்கிறேன்.

அப்பொழுது ஆபிரகாம் ஈசக்கைப்பார்த்து சொன்னது என்னவென்றால், “நீ ஏன் இப்படி கவலைப்படுகிறாய்? ஆண்டவர் நமக்கு தேவையானதை அங்கே தருவார், நம்பிக்கையுடன் செல்வோம்? என்றார். என்ன ஒரு விசுவாசம் அவருக்கு? என நான் எண்ணிக்கொண்டேன். அங்கே மலையிலே ஒரு ஆட்டைக்கூட காண இயலாது என்று எனக்குத் தெரியும். என்ன தான் செய்யப்போகிறார்கள் என்று நானும் அவர்களை பின் தொடர ஆரம்பித்தேன். அதன் பின்பு அவர்கள் பெசிக்கொள்ளவில்லை.

மலை உச்சி வந்த உடனே ஆபிரகாம் ஒரு பலிபீடத்தை கட்டியெழுப்பினார். அதற்கு ஈசாக்கும் உதவி புரிந்தான். அதன் மேல் கொண்டு வந்த விறகுகளை இருவருமாக அடுக்கினார்கள். திடீரென ஈசாக்கின் கையையும் காலையும் கட்டி அப்படியே அந்த இடத்தில் பலிகொடுக்க வசதியாக போட்டார் ஆபிரகாம். எனக்கு மயக்கம் வருவதுபோல் ஆகிவிட்டது. நான் பதறிப்போய்விட்டேன். கடவுளே! அந்த சிறுவனை காப்பாற்று, என்னை வேண்டுமானால் எடுத்துக்கொள் அப்படீன்னு வேண்டிகொண்டேன். அப்போது ஆபிரகாம் தனது கையிலிருந்த கத்திய எடுத்து அந்த சிறுவனை பலிகொடுக்க ஆயத்தமானார் நான் கண்களை மூடிக்கிட்டேன். ஒரே குமாரனை பலி கொடுக்க வந்திருக்கிற அவர் பக்தி என்னைத் தொட்டுவிட்டது. நான் கண்களைத் திறந்தபொழுது ஆபிரகாம் என்னைப் பார்த்து வந்தார், முட் புதரில் மாட்டியிருந்த என் கொம்பை எடுத்து விட்டு என்னை அந்த சிறு பையனுக்கு பதிலாக பலிகொடுத்துட்டார். அப்படித்தான் நான் இங்கே வந்தேன் என்று சொல்லி துள்ளித் துள்ளி துள்ளி ஓடியது.

ஆரோன் விழித்து பார்த்தபோது மணி 6 ஆகியிருந்தது. இதுவரைக் கண்டது வெறும் கனவு என்பது புரிந்துவிட்டது. “பிள்ளையாண்டான் மேல் உன் கையை போடாதே” அப்படீன்னு சொன்ன ஆண்டவர் இந்த அழகான ஆட்டை எவ்வளவு தூரம் அழைத்து வந்திருக்கிறார்? என்று நினைத்தபடி ஆண்டவருக்கு நன்றி சொல்லி தனது காலை ஜெபத்தை துவக்கினான்.

தொடர்புகொள்ள

palmyra_project@yahoo.com

malargodson@gmail.com

9702567603

The Blog-Health-o-Meter™ reads This blog is doing awesome!.

Crunchy numbers

A Boeing 747-400 passenger jet can hold 416 passengers. This blog was viewed about 1,400 times in 2010. That’s about 3 full 747s.

In 2010, there were 13 new posts, growing the total archive of this blog to 59 posts.

The busiest day of the year was September 22nd with 93 views. The most popular post that day was பத்தில் ஒரு பங்கு – பாகம் 2.

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were jeyamohan.in, ta.wordpress.com, consenttobenothing.blogspot.com, tamilchristians.com, and mail.yahoo.com.

Some visitors came searching, mostly for திருநங்கை, வெளையாட்டு, திருமணம், and தாலாட்டு பாடல்கள்.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

பத்தில் ஒரு பங்கு – பாகம் 2 June 2009
1 Like on WordPress.com,

மீண்டும் சுனாமி April 2010

திருநங்கை – திருச்சபை October 2009

தாலாட்டு பாட வா… November 2009

என்னைப்பற்றி October 2008
2 comments

[தயைகூர்ந்து  இணைச்சட்டம் 26 ஐ படியுங்கள் ]

எனது தந்தை தனது செய்தியில் மல்கியா 3.10 ஐ குறிப்பிட்டிருப்பதை என் சிறு வயதில் கேட்டிருக்கிறேன். என்னை மிகவும் பாதித்த ஒரு பகுதி அது. கடவுளுக்குரியதை நாம் கொடுத்துவிட்டால் அவர் நம்மை ஆசீர்வதிப்பார் என்ற ஒரு எளிய புரிதலே  என் தந்தையின் மூலமாக எனக்கு கிடைத்தது. தற்பொழுது நானே ஒரு போதகராக இருக்கும் சமயத்தில், தசமபாகம் நிகழ்த்தும் அற்புதத்தை என்னால் நன்கு உணர முடிகிறது.

‘தசமபாகம்’ எனும் சொல் மக்களை  ஒரு மந்திரச்சொல் போல கட்டுப்படுத்துகிறது. எவருமே எதிர் கேள்வி எழுப்புவதில்லை, தர இயலாவிட்டாலும்,  மனமற்றாலும் கூட. உண்மையில் ‘தசமபாகம்’ என்பது ஒரு எளிய கணக்கு. இத்தனைக் குடும்பத்திலிருந்து தசமபாகம் வந்தால் இவ்வளவு பணம் சேரும். ஆகவே அனைவருமே வரவை உறுதி செய்யும் ஊற்றை தடை செய்யும் எண்ணத்துடன் இருப்பதில்லை.

மலாக்கி 3. 10

‘என் இல்லத்தில் உணவு இருக்கும் பொருட்டுப்  பத்திலொரு பங்கு முழுவதையும் கொண்டு வந்து அங்கே களஞ்சியத்தில் சேருங்கள், அதன் பிறகு நான் வானத்தின் பலகணிகளைத் திறந்து, உங்கள் மேல் ததும்பி வழியுமாறு ஆசி வழங்குகிறேனா இல்லையா எனப் பாருங்கள்,’ என்கிறார் படைகளின் ஆண்டவர்.

எனது எளிய புரிதலின்படி கடவுள் தங்கும் இடம் என்பதையே இல்லம் என இவ்வாக்கியம் குறிப்பிடுகிறது. கடவுளின் இல்லத்தில் ஏன் உணவு நிரம்ப வேண்டும் என்ற கேள்வியிலிருந்து துவங்கி இவ்வாக்கியத்தை நாம் தொடர்வோமென்று சொன்னால் நம்மால் ஒரு உண்மையை கண்டடைய இயலும்.

தங்களது அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபட்டு மீண்டுமாக எருசலேம் நகரில் வந்த மக்கள் ஆண்டவர் அளித்த இல்லத்தில் அவரது விருப்பத்திற்கு மாறாக நடப்பதையே இப்பகுதி விளக்குகிறது. ஒரு வகையில் இது குருக்களுக்கு இடப்பட்ட கட்டளையாயிருந்தாலும் [மலாக்கி 2. 1], மக்கள் தவறிளைத்திருந்தாலும் இதன் பின்னணியில் தொக்கி நிற்கும் கேள்விகள் ஏராளம் உண்டு. அவ்விதமாகவே பதில்களும்.

1. தசமபாகம் 3 வருடத்திற்கு ஒரு முறை என்பது பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது

‘பத்திலொரு பகுதி செலுத்தும் ஆண்டாகிய மூன்றாம் ஆண்டில், அவ்வாண்டின் விளைச்சலில் பத்திலொரு பாகத்தை, லேவியருக்கும், அன்னியருக்கும், அனாதைக்கும் கைம்பெண்ணுக்கும் கொடு. அதனால் அவர்கள் உன் வாயில்களுக்குள்ளே உண்டு நிறைவு அடைவர்’

 கூடவே அது மூன்றாம் ஆண்டின் விளைச்சல் என்பதை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இதை நாம் சுருக்கி மூன்று மாதத்திற்கு ஒரு முறை என்றோ, ஒரு மாதத்திற்கு ஒரு முறை என்றோ புரிந்து கொள்ளுவது தவறாகிவிடும்.

2. பத்திலொரு பங்கையும் குருவிடம் கொடுப்பதே மரபாக இருந்திருக்கிறது என்பதை நாம் விளங்கிக்கொள்ள முடியும். எனில் இவை யாவற்றையும் தூய்மையான பலி பீடத்தில் வைத்து பிற்பாடு கருவூலத்தில் சேர்ப்பதே குரு மரபினரின் பணியாக அமைந்திருக்கிறது.

3.  கருவூலத்தில் சேர்க்கப்பட்டவைகள் யாவும் எளியவரைச் சென்றடைய வேண்டும் என்பதே இறைவனின் கட்டளையாக காணப்படுகிறது. ஏன் இவ்விதமாக என நாம் கேள்வி எழுப்ப தலைப்படும்பொழுது,

’7 அப்போது நாங்கள் எங்கள் மூதாதையரின் கடவுளாகிய ஆண்டவரை நோக்கிக் குரல் எழுப்பினோம். ஆண்டவர் எங்கள் குரலைக் கேட்டார். எங்களுடைய துன்பத்தையும் வருத்தத்தையும் அவதியையும் கண்டார்.8 தம் வலிய கரத்தாலும், ஓங்கிய புயத்தாலும், அஞ்சத்தக்க பேராற்றலாலும், அடையாளங்களாலும், அருஞ்செயல்களாலும் ஆண்டவர் எங்களை எகிப்திலிருந்து புறப்படச் செய்தார்.9 அவர் எங்களை இந்த இடத்திற்குக் கூட்டிவந்தார். பாலும் தேனும் வழிந்தோடும் இந்த நாட்டை எங்களுக்குத் தந்தார்.10 எனவே ஆண்டவரே, இதோ, நீர் எனக்குக் கொடுத்த நிலத்தின் முதற்பலனைக் கொண்டு வந்துள்ளேன் என்று சொல்லி, அதை உன் கடவுளாகிய ஆண்டவர் முன்னிலையில் வைத்து, அவரைப் பணிந்து தொழுவாய்.11 பின்னர், நீயும் லேவியரும், உன்னோடு உள்ள அன்னியரும், கடவுளாகிய ஆண்டவர் உனக்கும் உன் வீட்டாருக்கும் செய்த அனைத்து நன்மைகளை முன்னிட்டு அக்களியுங்கள்.’

எனும்போது விளைச்சல் சார்ந்த ஒரு கொண்டாட்டமாகவே பத்திலொரு பங்கு தேவை நிறைந்தவர்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதும், கடவுள் தங்கள் வாழ்விலே நன்மை செய்தபடியால் தாங்களும் அவரைப்போல் நன்மைசெய்பவராக காணப்படவேண்டும் என்பதே அவருடைய விருப்பம் என்பதும் புலனாகின்றது.

மலாக்கி எனும் பெயரே தூதன் அல்லது அனுப்பப்பட்டவன் என அர்த்தம் பெறுகிறது. வேத விற்பன்னர்கள் மலாக்கி குரு மரபைச் சார்ந்த ஒருவராக இருக்கலாம் என கருதுகின்றனர். தனக்காடுத்தவர்கள் தவறிளைப்பதை அருகிலிருந்து அவதானித்த ஒருவர், தனது கரத்தில் கிடைக்கப்பெற்ற இணைச் சட்டத்திற்கு புறம்பாய் குருமரபினர் வழி தவறி செல்வதை கண்டுணர்ந்து மனம் பதைத்து எழுதியன போலவே உள்ளன.

இப்படி இருக்கும் பட்சத்தில், இன்று நமது திருச்சபைகளில் வாங்கப்படும் பத்திலொரு பங்கு போதகருக்கும் [திருப்பணிவிடை செய்பவருக்கும் - கோயில் பிள்ளை அல்லது கோயில் குட்டி எனப்படுபவருக்கும்] அன்னியருக்கும் [இந்துக்கள், இசுலாமியர் ஆலயத்திற்கு வராதவர்கள்] அனாதைகளுக்கும் [அகதிகள் மற்றும் கைதிகள்] விதவைகள் [ ஒருவேளை பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருபவருக்கும் கூட] சரிவிகிதமாக பங்கிடப்படவேண்டியிருக்கும்.

^’13 அதன்பின், நீ உன் கடவுளாகிய ஆண்டவர் முன்னிலையில் அறிவிக்க வேண்டியது: நீர் எனக்குக் கட்டளையிட்ட அனைத்துக் கட்டளைகளின்படி, தூய பகுதியை என் வீட்டிலிருந்து எடுத்து அவற்றை லேவியருக்கும், அன்னியருக்கும், அனாதைக்கும், கைம்பெண்ணுக்கும் கொடுத்துள்ளேன். உம் கட்டளைகளை நான் மீறவில்லை, அவைகளை நான் மறக்கவுமில்லை.

¹⁴ எனது துயர நாளில் அதிலிருந்து உண்டதுமில்லை: தீட்டான போது அதிலிருந்து எடுக்கவுமில்லை: இழவுக்காக அதிலிருந்து கொடுக்கவும் இல்லை. என் கடவுளாகிய ஆண்டவர் குரலுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, நீர் எனக்குக் கட்டளையிட்டபடி அனைத்தையும் செய்துள்ளேன்.

¹⁵ நீர் உமது தூய உறைவிடமாகிய விண்ணிலிருந்து கண்ணோக்கி, நீர் எங்கள் மூதாதையருக்கு ஆணையிட்டுக் கூறியபடி உம் மக்களாகிய எங்களுக்கும் எங்களுக்குக் கொடுத்துள்ள பாலும் தேனும் வழிந்தோடும் நாட்டுக்கும் ஆசிவழங்குவீராக’

அழிந்து போகும் எண்ணிறைந்த ஆத்துமாக்கள் நிறைந்த இந்த உலகத்தில் அருகிலிருக்கும் இந்த எளிய உயிர்களை கவனிக்க ‘தசமபாகம்’ செலுத்தும் மக்களுக்கும் நேரமில்லை அதை அறிவுறுத்தும் போதகர்களுக்கும் அக்கரையில்லை.

அருட் திரு காட்சன் சாமுவேல்

தொடர்பு கொள்ள

09702567603

இறை வேண்டல் கோப்பையானது மாயம் மந்திரம் அற்றது என முதலிலேயே சொல்லிக்கொள்ளுகிறேன். திரித்துவ கடவுளை முன்னிறுத்தும் ஒரு அழகிய இறை வேண்டலை தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும் பொறித்திருக்கிறோம். என்நேரமும் வாசித்து இறையாசி பெறும்படியான அந்த மன்றாட்டு இதோ.

 அன்புள்ள ஆண்டவரே

 உமது கட்டளைகளைக் கைகொள்ளும்

 தாகத்தை எனக்குப் புகட்டும்.

உமது வாழ்வு தரும் தண்ணீரால்

என் தாகம் தணியச் செய்யும்.

பேரன்பு, இரக்கம் மற்றும் அகமகிழ்வு

என்னில் நிரம்பி வழியட்டும்.

அறிவுக்கு எட்டாத உமது அமைதி

பிறரை நிரப்பும்படியாய்

தூய ஆவியை எனக்கு அருளும்

ஆமென்.

இறை வேண்டல் கிறிஸ்தவத்தின் மிக முக்கிய கடமை ஆனபடியால் ஒவ்வொருவரும் வாங்கி பயன்பெற அழைக்கிறோம். ஜெபிக்க – இறைவேண்டல் செய்யப் பழகும் சிறுவருக்கும், மறந்துவிடும் வாலிபருக்கும் இது மிகவும் உபயோகமானது. திருமணம் போன்ற விசேஷித்த நேரங்களுக்கும் நண்பர்களுக்கு பரிசளிக்க எற்றது.

அழகிய இந்த மன்றாட்டு கோப்பைகள் 6 எண்ணிக்கை நிறைத்து ஒரு காகிதப் பையில் இட்டு விரும்புபவர்களுக்கு கொடுக்கிறோம். ரூ600 மட்டும் செலுத்தி முன்பதிவு செய்ய அழைக்கப்படுகிறீர்கள்.

உங்களது கொடைகள் யாவும் மெதடிஸ்ட் தமிழ் திருச்சபை, மீரா ரோடு – என்ற வங்கிக் கணக்கிற்கு காசோலையாக அனுப்பவும். அல்லது பணமாக எனது முகவரிக்கு பணவிடையாக அனுப்பவும்.

இந்த எளிய கட்டுமான பணியில் பங்கேற்க உங்களை அன்புடன் அழைக்கிறேன்.

அன்புடன்
அருட்திரு காட்சன் சாமுவேல்

அன்பு பிள்ளைகளே காக்கா செய்த ஒரு மிகப்பெரிய காரியத்தை இண்ணைக்கு நாம பார்க்க இருக்கிரோம்.

ஒரு ஊர்ல ஒரு தாத்தா இருந்தாங்க. அவங்க ரொம்ப நல்லவங்க. ஆனா பூமில இருந்த ஆட்கள் எல்லாம் தப்பு பண்ணுனத ஆண்டவர் பார்த்து கண்ணீர் விட்டு அழுதாங்க. சரி, தப்பு பண்ணவங்கள திருத்த  ஆண்டவர் ஒரு திட்டம் செய்தாங்க.

ஆமா அங்கிள், இது நோவா தாத்தா கதை தானே… இது எங்களுக்கு தெரியுமே… அம்மா சொல்லிதந்திருக்காங்க, பாட்டி சொல்லி தந்திருக்காங்கண்ணு சொல்லுரீங்களா/ வெயிட்… கதையில ஒரு மாறுதல் இருக்கு…

பேழை அரராத் மலையில தங்கியிருந்தது. நோவா தாத்தா பேழை ஜன்னல திறந்து பார்த்தாங்க. தூரத்துல ஒரு மலையோட சிகரம் தெரிஞ்சுது, ஆனா எல்லாரும் எறங்க முடியுமாண்ணு அவருக்கு தெரியல. தண்ணி இருந்துதுண்ணா என்ன பண்றது/

சரி ஒவ்வொருத்தரா கேட்டு பார்ப்போம்னு…

வாத்துகிட்ட போனாங்க… நீ தண்ணீலயும் தரையிலேயும் போகமுடியுமில்லயா எனக்காக வெளியே போய் பார்த்து வருவியா/

ஒரு வேள தண்ணீ வத்தாம இருந்தா என்ன பண்றது என்று வாத்து கவலையோட கேட்டுது.

அதுவும் சரிதான், சரி நல்லா உயரமா பறக்குற பருந்துகிட்ட கேட்போம்ணு தாத்தா போனாங்க.

எனக்கு நீங்க உயர்ந்த இடத்துல கூடு கட்ட அனுமதிக்கல்ல… எல்லாரையும்போல என்ன இங்க வச்சுருக்கீங்க. என்னால் உங்க பேச்செல்லாம் கேட்க முடியாதுண்ணு சொல்லிடுச்சி.

குயிலே நீ போய பாத்து வந்துடேன். உன் சத்தத்தால எல்லரும் சந்தோஷப்படுவாங்களே/

நானே சோகமா இருக்கிரேன் எனக்கிட்ட வந்து சொல்ரீங்களே தாத்தா/

கிளியே… உன்னால பேச முடியும். என்ன நடந்திருக்குண்ணு பார்த்து வந்து சொல்லேன்.

அது தான் வெளியெ பேச்சுத் துணைக்கு ஆள் இல்லியே. நான் எனக்க ஃபிறண்ஸோட இங்கத்தான் இருப்பேன்.

மயில் சொல்லிச்சி, நம்மால எல்லாம்  மழை வருதுண்ணு சொல்லத்தான் முடியும். அதுக்கு அப்புறம் உள்ளதெல்லாம் என்னோட வேல இல்ல.

தாத்தா நொந்து போயிட்டாரு.

சரி புறாவை கேட்போமுண்ணு …..    கேட்டா…

யாரையாவது முதல்ல அனுப்புங்க அப்புறமா நான் போறேன்.

இப்போ தைரியமான ஒரு ஆள் தனக்கு தேவை அப்டீண்ணு தாத்தா புரிஞ்சிக்கிட்டாரு.

தாத்தா நல்லா யோசிச்சாங்க.

கண்ண மூடி அவர் ஜெபிக்க ஆரம்பிச்சாரு. ஆண்டவர் அவர்கிட்ட நீ ஏன் காகத்துகிட்ட உதவி கேட்கக்கூடாது/ என்று சொன்னார்.

அந்த நேரம் தாத்தா கிட்ட காக்கா தத்தி தத்தி வந்துது.

ஏன் தாத்தா சோகமா இருக்கீங்க/ ஏதாவது உதவி வேணுமா/

கருப்பா இருந்த  காகத்தப் பாத்து தாத்தா யோசிச்சாரு. இது அசுத்தமான பறவையில்லையா/ இவ்வளவு பெரிய பேழையில தங்கியிருக்கிறவங்க இந்த காகத்தாலையா விடுதலை/ ஆண்டவர் சொன்னா சரிதான்…..

தாத்தா விஷயத்த சொன்னாரு

இவ்வளவுதானா… இதோ நான் போரேண்ணு சொல்லி காக்கா கிளம்பிடிச்சி.

வெளியே வந்து பார்த்தா…. தண்ணியா இருக்கு. தண்ணி மேலே என்னவெல்லாமோ மிதக்குது.

 உலகமே இப்போ சுத்தப்படுத்தபட்வேண்டிய நேரம் என்பது காக்காவுக்கு தெரிஞ்சுது. ஒரு நொடி தாமதிக்காம அது தனக்க கடமய செய்ய ஆரம்பிச்சிடுச்சி.

தண்ணி சரியா வத்துறது வரைக்கும் தாத்தா காக்காவ கவனிச்சுட்டே இருந்தார். தாத்தாவுக்கு புரிஞ்சிடிச்சி. கடவுள் ஏன் காக்காவ தெரிந்து கொண்டிருக்கிறாறுண்ணு.

காகத்துக்கு நல்ல தைரியம் உண்டு. அது புத்திசாலி கூட. எந்த பிரச்சனைவந்தாலும் சாமர்த்தியமா தப்பிச்சிடும். குப்பைகள மாற்றி சுத்தப்படுத்தும் குணம் கூட அதற்கு உண்டே ….

இவ்வளவு சுறு சுறுப்பான ஒரு பறவய நான் பாத்ததே இல்லண்ணு சொல்லி அதை பலுகி பெருக ஆசீர்வதித்தார். அதுனாலதான் இண்ணைக்கு உலகம் முழுவதும் எந்த நாட்டுக்குப்போனாலும் நம்மல அங்க காக்காவ பாக்க முடியுது, அதுவும் கூட்டம் கூட்டமாக.

சரி அங்கிள், இந்த கதைக்கு நீதியெல்லாம் கிடையாதா/ அப்டீண்ணு ஒரு தங்கச்சி கேட்கிறது புரியுது. வெயிட்… இதோ உங்களுக்காக….

1. முதன்மையாவதற்கு நிறம் ஒரு தடையில்லை

2. நாம் முதன்மையானவனா/முதன்மையானவளா என்பதை ஆண்டவரே தெரிவு செய்வார், மனிதர் அல்ல

3. பெரிய யானையின் விடுதலை எளிய சிறகில் கூட இருக்கலாம்

4. தைரியமிருந்தால் மட்டுமே நாம் பயனுள்ளவர்களாக முடியும்

அன்புடன்

பாஸ்டர் அங்கிள்

palmyra_project@yahoo.com malargodson@rediffmail.com

09702567603

படி அளக்கும் கருவிகள்
எப்படி அளக்கும் மண்ணையும் மரத்தையும்?

ஊன்றி இருந்தாலும் ஊன்றுகோலாய்
தோளில் ஏற்றினாலும் தோழமையுடன்

எருதுகளோடு எறும்பும் ஊர
ஏ(று)ர் எனும் ஏற்றமிகு வாக்கு

உணவு கிடைக்கும் திசை நோக்கி
நகரும் இந்த திசைகாட்டி

நகரும் மனிதனோடு நகராத இணைப்பு
நகர மனிதனோடு  இசையாத உறவு

பதித்தவன் பாதம் இடறாதபடிக்கு
காலடியில் தாங்கி நிற்கும்

ஆயுதம் அற்ற உலகம் செய்ய
ஆயத்தம் பெற்ற போராளிகள்

கோடரிக் காம்பு நாணும்
அன்னமிடும் காம்புகள்

மர தடியாயிருந்தாலும் மரத்தடியில்
நேரம் உண்டு இளைப்பாற
பொருளதார கண்ணோட்டத்தில்
 பொருளற்ற ஒன்றாய் மாறி

சேவையின் பயனாய் நிறையும்
களஞ்சியமோ கலயமோ அறியாது

தலையெழுத்தை எழுதிய பேனா
கலப்பையா மிருக்குதடியா என்று

எப்படி மறந்தோம் இந்த இணைப்பை?

அருட் திரு காட்சன் சாமுவேல்

இந்த பிள்ளைகள் பாட புத்தகத்தை மாங்கு மாங்கு என படித்து, போதகர் முதல் ஊரில் வந்துபோகும் அத்தனை “வல்லமையான” பிரசங்கியார்களையும் கண்டு அல்லது கடித தொடர்பு கொண்டு ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றபின், நிறைய காணிக்கைகளை இட்டு மிஷனறிகளையும் போதகர்களையும் “தாங்கி” வருகிறார்கள். இவ்விதமாகவே கிறிஸ்தவ ஆன்மீகமானது இன்றைய தினத்திலே சீரும் சிறப்புமாக வளர்ந்து வருகிறது.

 இந்த சிறுவர்கள் தான் வளர்ந்த பின்பு, “ஹோலி ஸ்பிரிட் என்னோட பேசி, நீ தான் இந்த ப்ராஜெக்ட்ல செலட் ஆவேண்ணு” அது அப்படியே நடந்ததுல எங்கம்மாவுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். கர்த்தர் இந்த சாட்சியை ஆசீர்வதிப்பாராக என ” கர்த்தரின் சாஃப்ட்வேர் நிறுவனத்தில் ஹோலி ஸ்பிரிட் கவுண்சலிங் செய்துகொண்டிருப்பது போல வாய் கூசாமல் (பொய்) “சாட்சி” கூறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இன்றைய தினத்தில் சிறுவர்களுக்கான தரமான கிறிஸ்தவ  பத்திரிகைகள் வராததற்குக் காரணம் அற்புத, அதிசய, அநியாய அக்கிரம, ஊழியம் செய்யும் அனைவரும் சுதாரித்துவிட்டார்கள் என்று அர்த்தம்.  சிறுவர்களுக்கான பத்திரிகையின் அற்பணிப்பும், அதன் தேவையும் அதிகமிருந்தாலும், காசு பார்க்கும் பிற தளங்களில் தங்கள் “ஆவிக்குரிய”  திறமையை செலவழிப்பதில் அதிக ஆர்வம் காட்டுவதில் “அதிசயம்” ஒன்றும் இல்லை. எந்த தொலைக்காட்சி, சாத்தான் என கண்டடையப்பட்டதோ அவைகளோடேயே கைகோர்த்துக் கொண்டு நடக்கும் அவலம் இவர்கள் வாழ்வில் காணப்படுவது வேடிக்கை.

கிறிஸ்தவ கல்வி வளர்ச்சித் துறை என காணப்படும் அனைத்தும், வருடத்திற்கு ஒரு பரீட்சை வைப்பதற்கு ஏற்ற “பாடதிட்டங்களைக்” கொடுத்து பயமுறுத்தும் நிலையிலேயே உள்ளது. கூடவே “அச்சகத்தாரும்” பிழைக்கவேண்டுமல்லவா? நாம் சரியாக நமது கலாச்சார பங்களிப்பை சிறுவர்களுக்கு அளிக்காதவரை  இன்றய கிறிஸ்தவ சிறுவனுக்கு காவியுடையணிந்த சாது சுந்தர் சிங் ஒரு இந்து சாமியாராகவே தென்படுவார். அப்படியே தாடி வைத்து அங்கியிட்ட ஒசாமா கிறிஸ்துவாகவே காணப்படும் அபாயம் சூழ்ந்துள்ளது மறுக்க முடியாதது. 

தராமான பல நல்ல விஷயங்களை நாம் சிறு பிள்ளைகளுக்கு கொடுக்க முயன்றாலும் அதை வண்ணமயமாக கொடுப்பது இன்றைய தேவை. அதற்கு அற்பணிப்புள்ள ஓவியர்களின் பங்களிப்பு மிகவும் அவசியம். இந்திய முறையிலான ஓவியங்களின் பங்களிப்பு நம்மை சிறுவர் இலக்கியத்தின் அடுத்த கட்டத்திற்கு அழைத்து செல்லுவது மாத்திரமல்ல நமது கருத்துக்களை பதிவு செய்யும் ஆற்றலையும் அவை தரப்படுத்தும்.

நமது திறமைகளை ஒன்றிணைத்து வெளிப்படுத்தாவிட்டால், நமது சிறுவர்களுக்கு நாம் கண்டிப்பாக கூறவேண்டிய பலவற்றை மறைத்துவிடுவோம். அது அவர்களை பலவீனமான சமய சார்புடையவர்களாக மாற்றிவிடும் அபாயமுண்டு.

நல்ல தரமான கிறிஸ்தவ சிறுவர் புத்தகம் நியாயமான விலையில் கிடைக்கிறதா என கிறிஸ்தவ  புஸ்தகங்கள் விற்கும் கடைகளில் கேட்டுப்பாருங்கள். விலையுயர்ந்த கிறிஸ்தவ சிறுவர் புஸ்தகம் விதவிதமாக உங்களுக்கு கிடைக்கும் ஆனால் அவை இந்திய மண்ணில் உருவானவையாக இருக்காது. 10 பக்கம் உள்ள ஒரு புஸ்தகம், கொட்டை எழுத்துக்களுடன் வண்ண புகைப்படங்களுடன்  குறைந்தது 50 ரூபாய் விலையில் சகாயமாக தருவதாக கடைக்காரர் சொல்வார்.

ஒரு தொடர் நிகழ்வாக, சிறு பிராயம் முதல் இம்மட்டும் நாம் வாசிக்கும் கன்னித்தீவுபோல் நாம் குறிப்பிடத்தகுந்த கிறிஸ்தவ தொடர் வெளிவரும் எந்த பத்திரிகையும் இல்லை. நாம் தான் அச்சாபீஸ் கண்டுபிடிதோம், அச்சிட்டோம் என பெருமை வேறு நமக்கு.  ஒரு சிறுவர் பத்திரிகையை ஆரம்பிப்பது மிகவும் முக்கியம். அதுவும் தொடர்ச்சியாக வெளிவரவேண்டியதன் அவசியம் இன்றைய தேவையாக இருக்கிறது.

ஒருவேளை இவ்விதமான பத்திரிகைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டால் அவைகளைத் தொடர்ந்து பல திறமையானவர்கள் எழுந்து வரக் கூடும் எனும் எண்ணம் என்னுள் எழுந்ததால், இதை வாசிக்கும் வாசகர்களுக்கு ஒரு சில வேண்டுகோளை முன்வைக்கிறேன்.

 1. நல்ல பத்திரிகைகளை கதைகளை சிறுவர்களுக்கு வாங்கிக் கொடுங்கள். அவை கிறிஸ்தவம் சாராத வெறும் நீதிக் கதைகளாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

2. உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு தினமும் கதையும் பாடலும் சொல்லிக்கொடுங்கள். ஜெப நேரத்தில் இதற்கான நேரத்தை ஒதுக்குங்கள். சிறுவர்கள் ஆவலுடன் அந்நேரத்தை விரும்புவார்கள்.

3. மாதத்திற்கு ஒரு முறை புத்தகக் கடைகளுக்கு உங்கள் பிள்ளைகளை அழைத்துச் செல்லுங்கள். குறைந்த விலையிலாவது ஒரு சிறுவர் புத்தகத்தை வாங்கிக்கொடுங்கள்.

4. சிறுவர்களுக்கான பரிசுகள் என்றாலே அதை புத்தகங்கள் என உருவகித்துக்கொள்ளுங்கள்.

5. தெரிந்த எழுத்தாளர்களை வருடத்திற்கு ஒருமுறையாவது நம் குழந்தைகளுக்கு அறிமுகப்படுத்துங்கள்.

கர்த்தர் நம்மனைவரோடும் இருப்பாராக.

 Rev. Godson Samuel

contact: palmyra_project@yahoo.com malargodson@gmail.com

9702567603

குளச்சலை அடுத்த  மண்டைக்காடு என்ற இடத்தில் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு நடந்ததுண்டு. கிறிஸ்தவர்களும் இந்துக்களும் மோதிக்கொண்ட, தமிழகமே ஆடிப்போய் பார்த்த சுமார் 30 வருடங்களுக்கு முந்தைய ஒரு நிகழ்வை சிறுவனாக நான் “கிறிஸ்தவ முறைப்படி” அறிந்து வைத்திருந்தேன். சுனாமி நேரத்தில் நான் குளச்சல் சென்றபோது கண்ட காட்சிகள் உடனடி சேவைகள், மனிதாபிமானம், அவசர உதவி போன்றவை மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவை.

மண்டைக்காடு கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் இந்துக்கள் நிறைந்த இடம். அதாவது கடற்கரையை ஒட்டி வாழும் பகுதியில் கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்களும், சுனாமி தாக்காத (அல்லது பெரும் பாதிப்பு எற்படுத்தாத பகுதியில் இந்துக்களும் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்). இவ்விதமாகவே குளச்சலிலும், கடற்கரையை ஒட்டி கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்களும், சாலையைக் கடந்து இசுலாமியர்களும் வாழ்ந்துவருகிறார்கள்.

பெரும் பாதிப்பு கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்களுக்கே. பிணங்களில் பெரும்பாலானவை கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்களுடையதே. எனினும் மேற்குறிப்பிட்ட இடங்களில் காக்கி உடையுடன் ஆர். எஸ். எஸ் தொண்டர்களும், தாடி வைத்த இசுலாமிய இளைஞர்களும் களத்தில் பம்பரமாக சுழன்று பிணங்களைப் பொறுக்கி, மீட்க வேண்டியவர்களை மீட்டது உண்மை. கிரிஸ்தவ அமைப்புகள் இவர்களை சற்றேனும் அங்கீகரித்ததா என்பது ஒரு பெரிய கேள்வி.

கிறிஸ்தவ நிறுவனங்களால் வெகு சுலபமாக பணம் திரட்ட இயலும். அவை அதை மிகவும் நேர்த்தியாக செய்ய வேண்டிய அனைத்து அமைப்பு முறைகளும் கொண்டிருக்கின்றன. பணம் சென்று சேரவேண்டிய வழிகளும் அவ்விதமாகவே அமைப்பு ரீதியாக மாற்றப்பட்டன. அதாவது கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்கள் மட்டுமே பாதிக்கப்பட்டனர் எனும் ஒற்றைப்படையான செய்திகள் எங்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டன. விளைவாக சி எஸ் ஐ பெற்றுக்கொண்ட பணம், கத்தோலிக்கர்களுக்கு சென்று சேரவேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து தங்களுக்குள்ளே பங்கு போட்டுக்கொண்டனர். முற்றிலும் சி எஸ் ஐ ன் பங்களிப்பு இல்லை என நான் கூற மாட்டேன்.

எந்தவிதமான இயற்கை பேரழிவுகளிலும் நிவாரணம் கொடுக்கப்படவேண்டிய முறைகள் உண்டு. நிவாரணம் கொடுப்பதில் தவறுகள் நேர்ந்தால் அவை பேரழிவுகள் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகளைக் காட்டிலும் அதிகமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்த வல்லவை. நான் மதிக்கும் மீனவ மக்கள், எனது வாழ்நாளில் ஒருபோதும் கையேந்தியிராதவர்களின் தன்மானம் யாவற்றையும் அவர்களுக்கு உரிமையான நிவாரணம் கொடுக்கப்பட்ட விதம் மாற்றியமைத்தது. எனினும் அம்மக்கள் உறுதியுடன் அவைகளை எதிற்கொண்ட விதம் மிகப்பெரிய அற்புதமே.

நிவாரணம் கொடுப்பவர் எப்பொழுதும் நிவாரணம் பெருபவரை விட உயர்ந்தவர் அல்லர். நிவாரணம் கொடுப்பவர் அது தன் மேல் விழுந்த கடமை என்பதை உணர்ந்து செய்ய வேண்டும். எந்த வகையிலும் நிவாரணம் பெருபவரின் நம்பிக்கையையோ (நீ கத்தோலிக்கனாய் இருப்பதினால் தான் பிரச்சனை வந்தது நீ பெந்தேகோஸ்த்தேவாக மாறிவிடு, இரட்சிக்கப்படு என்று சொல்லுவதோ), வாழ்க்கை முறையையோ (நீங்க கடலுக்கு அருகாமையில இருந்ததாலதான் இந்த பிரச்சனை வந்தது இல்லாட்டி இது வந்திருக்காது என அதிமேதாவியாக கூறுவதோ) குறை கூறுவது மிகவும் தவறு.

அது போலவே நாங்கள் தான் உதவி செய்தோம் பிறர் ஒருவரும் உதவி செய்யவில்லை என்பது மிகப்பெரிய மோசடி. அது வெறும் ஒரு விளம்பர தந்திரம் என்பது வெளிப்படை. கிறிஸ்துவின் இரத்தம் விலைக்கு வாங்கி தெளிக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல, மாறாக தன்னையே கொடுத்தது மானுடத்தை மீட்டுக்கொண்ட ஒன்று அது. கிறிஸ்தவர்கள் அதையே பின்பற்றுவார்களாக.

Rev. Godson Samuel

Contact: palmyra_project@yahoo.com malargodson@gmail.com

09702567603