பனைமரச் சாலை (36)


ஓலை காலம்

நாங்கள் தேடிய நபர் வருவதாகவும் அதுவரை காத்திருக்கவும் சொன்னார். நாங்கள் அங்கிருந்த ஒரு வீட்டின் முன்னால் வயதானவர் ஒருவர் ஓலைகளைக்கொண்டு முடைந்து கொண்டிருக்கும் பகுதி நோக்கி போனோம். நேர்த்தியாகவும் வேகமாகவும் முடைந்துகொண்டிருந்தார். முடைதல் சற்று வித்தியாசமாக இருந்தது. பொதுவாக குமரி மாவட்டத்தில் முக்கு மடக்கி பின்னுதல் எனும் வகையே உண்டு, அது பாய் ஆனலும் சரி கடவப்பெட்டியானாலும் சரி. இங்கோ தாத்தா வேறு விதமாக பின்னியிருந்தார். கிழ்பகுதி பின்னல்கள் போல முடிவுற்றது, விலா பகுதி பாய் போன்று இருந்தது, பெட்டியின் விளிம்பு முக்கோண வடிவத்தில் மேலும் கீழுமாக இருந்தது. எதற்கக எனக் கேட்டோம். அதற்கு அவர். பனங் கருப்பட்டிகள் வைக்க எனக் கூறினார்.

பனையோலை வேய்ந்த  வேறொரு குடிசை

பனையோலை வேய்ந்த வேறொரு குடிசை

எழுபது வயதுக்குமேல் இருக்கும் அவருக்கு தெரிந்த இந்த பின்னல் முறைகள் இளய சமூகத்தினர் எவருக்கும் தெரியுமா என தெரியவிலை. பேசிக்கொண்டே பின்னினார். மிகவும் உற்சாகமாக அவர் இந்த பணியை அவர் ஈடுபாட்டுடன் செய்தார். இளைஞர்கள், சிறுவர்கள் முதியோர் அனைவரும்  எங்களை சுற்றி கூடிவிட்டனர்.  நான் உற்சாக மிகுதியால்  அந்த தாத்தாவை ஓலையில் வரைத்தேன். அனைவருக்கும் அந்த உற்சாகம் தொற்றிக்கொண்டது ஆர்வமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். தத்தாவோ கருமமே கண்ணாக இருந்தார்.

ஓலை ஒரு மகத்தான பொருள். அதுவே என்னை பனையின் பால் ஈர்த்தது. முடிவிலா வடிவங்கள் அதிலிருந்து கிளைத்தெள முடியும். அது பெறுகின்ற வடிவங்கள், கலைஞனையும் கவிஞனையும் ஒன்றுகூட்டும், கற்போறையும் விற்போரையும் அது தனதாக்கிகொள்ளும். ஓலைகள் பனையின் உள்ளிருந்து வருவது போல் பனை சார் எண்ணங்களும் குருத்து வரும். ஓலை வாழ்வு நமக்குள் இருக்கும் ஆதி கால உறவுகளை மீட்டெடுக்கும். உலகம் முழுவதும் ஓலையில் நாம் பயணம் செய்யலாம். எனது சிறு வயதில் பாய்மரக் கப்பல் என ஒன்று குறித்து கேள்விபட்டபோது அது பனையோலையில் தாம் செய்யப்பட்டிருக்கவேண்டும் என்பது எனது முதிரா மனதின் புரிதல். ஆனால் பனைத் தொழிலாளர்கள் தங்கள் தொழில் சார்ந்த பணிகளுக்கு பயன்படுத்தும் எண்ணற்ற கயிற்று முடிச்சுகள் மாலுமிகள் கப்பல்களில் பயன்படுத்துவதற்கு ஒத்திருப்பதையும் காண முடியும். ஏன், பனைமரங்கள் பெரும்பாலும் கடற்கரை ஓரங்களில் தான் தழைத்து ஓங்கி வளருகின்றன.

ஓலைகள் இன்றைய வாழ்வில் சொற்களின் திரளாக எஞ்சி நிற்கிறது. ஓலை வந்தது என்பதை கடிதத்தைக் குறிக்கவும், ஓலையில் எழுதப்பட்டது என்பது ஆவணத்தையும், ஏடு வாசித்தல் என்பது அய்யாவழியினரின் புனித நூல் அகிலத்திரட்டை வாசிப்பதும் என பொருள் கொள்ளப்படுகின்றன. இன்றும் கிறிஸ்தவ ஆலயங்களில் திருமண அறிவிப்புகளைச் சொல்லுவதகு பெயர் ஓலை வாசித்தல் என்பது தான். முற்காலங்களில் மங்களகரமான நிகழ்ச்சிகளுக்கு ஓலைகளின் ஓரத்தில் மஞ்சள் தடவுவதும் மரண அறிவிப்புகளைக் சுமந்து வரும் ஓலையின் ஓரத்தில் சுட்டு கரியாக்கி விடுவதும் துக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் காரியங்களாக கடைபிடிக்கப்பட்டு வந்திருக்கிறது.

எங்கள் விட்டின் அருகில் ஓலையில் மந்திரங்கள் எழுதும் ஒரு தாத்தா இருந்தார். அவருக்கு வைத்தியமும் தெரியும். நன்றாக மிருதங்கம் வாசிப்பார். அவர் தன்னைடமிருந்த ஓலைச்சுவடிகளில் ஒன்றை எனக்குக் பரிசாக கூட கொடுத்திருக்கிறார். ஒருநாள் நான் குருத்தோலைகளை எடுத்துச் செல்லும்போது என்னை அழைத்தார். நான் வைத்திருந்த குருத்தோலைகளை வாங்கி பார்த்துவிட்டு, அதிலிருந்த ஒன்றை அவர் எடுத்துக்கொண்டார். அந்த ஓலை வண்டு துளைத்ததாக இருந்தது. நான் இந்த ஓலை எப்படி உங்களுக்கு பயன்படும் எனக் கேட்டேன் அதற்கு அவர் கரிச்சை கடிச்ச ஓலையிலே தான் எந்திரம் வரைய வேண்டும் என்றார். அவர் அனேகருக்கு மந்தரித்து எழுதிய தாயத்துக்களை அணிவித்து விடுவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.

ஏன் வண்டு கடித்த ஓலைகளை தெரிவு செய்யவேண்டும்? இந்த கேள்விக்கு விடையளிப்பது சுலபமல்ல. பனை சார் ஆய்வாளர்களும், தாவரவியலாளர்களும், பூச்சியியலாளர்களும், ஓலை சுவடி பாதுகாப்பவர்களும், மந்திரம் எழுதுபவர்களும் இணைந்து செய்ய வேண்டிய ஆய்வு. ஆனால் எளிமையாக கூறத்தக்க ஒன்று உண்டு. ஓலை பயன்பாடு மிக முக்கியமாக இருக்கும்போது குறையுள்ள வண்டு துளைத்த ஓலைகளை வீட்டு பயன்பாட்டிற்கோ சுப காரியங்களை எழுதவோ பயன்படுத்தியிருக்க மாட்டார்கள். அவைகளே அமானுஷ்யமான மந்திரம் எழுத பயன்பட்டிருக்கும்.

பனையை தாலம் என்றும் கூறுவார்கள். தாலம் என்பது விரிந்த பாத்திரம் எனவும் பொருள் படும். ஓலை விரிந்த பாத்திரமாக செயல்படுவாதால் அவ்விதம் இருந்திருக்குமோ. உலகத்தைக் குறிக்கவும் தாலம் எனும் வார்த்தை தமிழ் பயன்பாட்டில் இருந்திருக்கிறது. தாலம் எனும் வார்த்தை மருவியே தாலி என்றாக மருவியிருக்கிறது என்றும் கூறுவார்கள். அதற்கும் காரணம் உண்டு. முற்காலத்தில் அணிகளில் ஓலை அணி முக்கிய இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது. குறிப்பாக காது வளர்க்கும் வேளைகளில் ஓலையை சுருட்டியே காதை பெரிதாக்கியிருக்கிறார்கள். கவுதமபுத்தரின் காதை நோக்கும்போதெல்லாம் அந்த வளர்ந்த காதில் நுழைந்து சென்ற பாக்கிய ஓலைகளை நான் நினைத்துக்கொள்வேன்.

அவ்விதமாகவே திருமண சடங்கிலும் மந்திரங்கள் எழுதப்பட்ட ஓலைகளை அணிதல் மரபாக இருந்திருக்கலாம். தாலத்தில் இருந்து வந்ததாலேயே தாலி என பெயர் பெற்றது. ஆங்கிலத்தில் இன்றும் புழக்கத்தில் இருக்கும் டாலிஸ்மான் (Talisman) எனும் வார்த்தை கூட தாலம் தாலி என்பவற்றிலிருந்து பிறந்ததாக அறிகிறோம். கற்காலம், போல ஓலை காலம் என ஒன்று இருந்திருக்கும். அவைகளை நாம் குறிப்பெடுத்து வைக்க தவறிவிட்டிருக்கிறோம். வேடிக்கை என்னவென்றால் நமது குறிப்புகள் யாவும் ஓலையிலே பாதுகாக்கப்பட்டன என்பதுதான்.

எனது அம்மா தான் ஓலைகளை பள்ளிக்கு எடுத்துச் சென்ற இறுதி தலைமுறை. சுமார் எழுபது வருடங்களுக்கு முன் பள்ளிகூடம் செல்லும்போது ஆசிரியர்கள் அவர்களது கையில் சிறிய ஓலையை கொடுப்பார்களாம். உயிரெழுத்துக்கள் மெய்யெழுத்துக்கள் யாவும் அவ்விதம் அவர்கள் கற்றனர். சுமார் பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்னர் பூவார் அருகிலிருக்கும் எனது நண்பன் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கே அவர்கள் தங்கள் வீட்டு பத்திரத்தைக் காண்பிக்கிறோம் எனக் கூறி ஒரு ஓலைச் சுவடியைக் காண்பித்தனர். அவர்கள் அதை என்னிடம் காண்பித்ததற்கு இரண்டு காரணங்கள் உண்டு. ஒன்று நான் பனை மரங்களையும் அது சார்ந்த அனைத்தையும் விரும்பினேன் என்பது ஒன்று. இரண்டாவது அதில் எழுதியிருந்த எழுத்துருக்கள் தமிழ். ஆச்சரியமான உண்மை ஆனால் வாசிக்கும்போதோ அவை மலையாள மொழியில் ஒலித்தது.

ஓலைகள் திருவிழாக்களில் முக்கிய இடம் வகித்தன. அதற்குக் காரணம் அவைகளில் இருந்து புறப்படும் நறுமணம் என்றால் மிகையாகாது. எனது பெரியம்மா மகனுடைய திருமணம் ஒழுங்கானபோது நாங்கள் ஓலையில் திருமண அழைப்பிதழ்களை நண்பர்களுக்கு மட்டும் கொடுத்தால் என்ன என யோசித்தோம். ஆனால் அப்போது நான் மும்பையிலிருந்தேன். என்றாலும் எப்படியாவது முயற்சி செய்ய வேண்டும் என நினைத்து, எனது அத்தானிடம் கேட்டேன். மும்பையில் மலாட் என்ற பகுதியைத் தாண்டி  மட் என்று  சொல்லப்படுகின்ற இடத்திற்கு என்னை அழைத்துக்கொண்டு சென்றார். அங்கே அப்போது பனையேறி தமிழகத்திலிருந்து வந்திருந்தார். எங்களுக்கு வேண்டிய ஓலைகளைக் கொடுத்தார் அதை வங்கிக்கொண்டு வந்தோம். ஓலைகளை உடனடியாக காய போடவேண்டும். அப்படியே அவைகளை பனியிலும் போட்டுவிடக்கூடாது. ஆகையினால் மாலை வேளையில் அந்த ஓலைகளை எடுத்து மாடிப்படியில் ஒதுக்கி போட்டிருந்தேன். காலை வேளையில் பக்கத்து வீட்டிலிருந்த பாட்டி கேட்டார்கள் ஆமா அது என்ன மணம்? அவர்கள் மருமகளும் அதையே கேட்டார்கள். ஓலையிலிருந்து வந்த அந்த வாசனை அனைவருக்கும் பிடிக்குமோ என்ன என்று எனக்குள் இருந்த சந்தேகம் அன்றே போய்விட்டது.

ஆகவே தான் ஓலை தோரணங்கள் மலர்களுக்கு இணையாக திருவிழாக்களில் இடம்பிடித்தன. திருவிழா நேரங்களிலப்பங்களைச் சுடுவதற்கும்  மணம் வீசும் பனைஓலைகளே தெரிவு செய்யப்பட்டன. அப்படியே தொன்மையான கார்த்திகை திருநாள் அன்று, அரிசி மாவுடன் வசனை பொருட்களும் பாரம்பரிய இனிப்பும் சேர்த்து பனை ஓலைகளில் அவித்த கொழுக்கட்டை எனும் அப்பம் செய்யும் நாளாக அனுசரிக்கப்படுகிறது.

அருட்பணி காட்சன் சாமுவேல்

ரசாயனி, மும்பை

8888032486

malargodson@gmail.com

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: