பனைமரச் சாலை (41)


உண்மையான பனைமரம் நானே

 

மீண்டும் மண்வழிச் சாலைப் பயணம். இம்முறை நாங்கள் தனியாக. ஆனால் எங்களுக்கு முன்பு ஒரு ஷேர் ஆட்டோ சென்றது. அதனுடைய வேகம் ராக்கெட்டை ஒத்திருந்தது. ஓட்டுனர் மிகவும் பயிற்சி பெற்றவர் போல. அங்கிருந்து நிடதவோலு என்னும் இடத்தில் இருந்த பனைத் தொழிலாளர் கூட்டமைப்புக்குச் செல்லவேண்டும் என்பது திட்டம். சாம்சன் ராஜு என்னை அழைத்தார். மதியம் உணவு தயாராக இருக்கிறது என்று. வந்துவிடுவோம் என்று கூறினேன். ஆனால் சூழல்கள் வேறு விதமாய் இருந்தன.

ஆந்திர மாநில பனைத் தொழிலாளர் கூட்டமைப்பின் தலைவர் முசலையா கவுட் அவர்களுக்கு நான் ஓலை சிலுவை பரிசளித்தபோது

ஆந்திர மாநில பனைத் தொழிலாளர் கூட்டமைப்பின் தலைவர் முசலையா கவுட் அவர்களுக்கு நான் ஓலை சிலுவை பரிசளித்தபோது

நாங்கள் பனிரெண்டரைக்கு ஃபெடரேஷன் சென்றபோது அங்கே ஒரே ஒருவர் மட்டும் இருந்து எழுதிக்கொண்டிருந்தார் வேறு ஒருவரும் இல்லை. அது ஒரு பாழடைந்த  பங்களா பொலவே இருந்தது. தூசி சேர்ந்து ஒருவிதத்தில் அது தனது பழைமையை பறைசாற்றிக்கொண்டிருந்தது. அந்த சுற்றுவட்டாரத்திலேயே மிகவும் பழைமையான  உறுதியான மற்றும் பொருட்படுத்ததக்க கட்டிடமாக அது இருந்திருக்கக்கூடும். என்றாலும் தீடீரென முளைத்த கடைகளுக்குள் இன்று மங்கிபோய் கேட்பாரற்று கிடக்கிறது.

1950களில் காதி கதர்கிராம தொழில் மையத்துக்குக் கீழ் 1959 முதல் செயல்பட்டு வரும் ஒரு அமைப்பு. சுமார் 3000 டன் கருப்பட்டிஒவ்வொரு வருடமும் இவர்களால் பெறப்பட்டு செயப்பட்டு வந்துள்ளது. இவ்விதமாக சுமார் 20 வருடங்கள் தன்னிகரற்ற ஒரு துறையாக அவர்கள் எழுந்து நின்றிருக்கிறார்கள். என்றாலும் எண்பதுகளுகுப் பின்பு இந்த தொழில் நலிவடையும்போது இதை மீட்டெடுக்கும் எவ்விதமான சூழலும் இல்லை. மத்திய மாநில அரசுகளின் தொடர் ஊக்கத்தொகைகள் பெற்று நடைபெற்ற இவையனைத்தும் அவைகள் நிறுத்தப்பட்ட பின்பு உறை நிலைக்கு வந்துவிட்டன. வேகமான உலகமயமாக்கலுக்கு முன் நிற்க இயலாதபடி அதற்கு எவ்விதமான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையும்  எடுக்காதபடி அதிகாரிகள் செயல்பட்டிருக்கின்றனர் என்பதே உண்மை. விதிவிலக்குகள் உண்டு. இந்த நாட்களிலேயே கருப்பட்டி காய்க்கும் தகர டப்பாக்கள் அறிமுகம் செய்யப்பட்டன.

நாங்கள் சத்ய நாராயணாவின் உயரதிகாரியைப் பார்க்க காத்திருந்தோம். நான் கிட்டத்தட்ட இதே சுழலை 1998ஆம் ஆண்டு சென்னையிலுள்ள பாம் கூர் ஃபெடரேஷன் அலுவலகத்தில் சந்தித்திருக்கிறேன். அன்றே பனைத் தொழில் தனது வீழ்ச்சியை சந்தித்துக்கொண்டிருந்தாலும் ஏதோ நடந்துகொண்டிருந்தது. அன்றையதினம் எங்களுக்கு பாம் கோலா மற்றும் பாம் சாக்லேட் கிடைத்தது. அதிக தகவல்களோ கூ. சம்பந்தம் எழுதிய புத்தகமோ கிடைக்கவில்லை.

உணர்ச்சி வேகத்தில் நான் பேசியபொழுது

உணர்ச்சி வேகத்தில் நான் பேசியபொழுது

சற்று நேரத்தில் முசலையா கவுட் அங்கே வந்தார். அவர் தான் ஒருங்கிணைந்த ஆந்திரா முழுவதற்கும் தலைவர். சத்ய நாராயண இருந்ததாலேயே இந்த சந்திப்பு சாத்தியமாயிற்று. அவருக்கு ஆங்கிலம் புரிந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருந்தது ஆனால் அவர் என்னோடு ஆங்கிலத்தில் பேசவில்லை. எனக்கு மொழிபெயர்க்க மற்றுமொரு நபரை ஏற்பாடு செய்தார்கள். நேரம் ஆகிக்கொண்டிருந்தது. மொழி பெயர்ப்பாளர் வரும் வரை நான் எதற்காக வந்திருக்கிறேன் என சத்ய நாராயணா விளக்கிக்கொண்டிருந்தார். முசலையா கவுட் அரசு அதிகாரியாகவே இருந்தார், நான் அவரிடம் எதையும் கேட்டு பெற்றுக்கொள்ளும் நிலையில் இல்லை. நீங்கள் சொல்வதை சொல்லுங்கள் நாங்கள் கேட்கிறோம் என்ற பாவனை அவரிடம் இருந்தது.

மொழிபெயர்பாளர் ஒரு வயதானவர், அவர் வந்த பின்பு நான் பேசத் துவங்கினேன். எனது பயணத்தில் நான் கண்டவைகள் குறிப்பாக ஓலைகள் வீணடிக்கப்படுவதை  குறித்துச் சொல்லி ஓலைகளை எப்படி பயன்படுத்த முடியும் என வேகமாக ஒருசில எடுத்துக்காட்டுகள் அதன் வாய்ப்புகள் கூறி நிறைவு செய்தேன். எனது பேச்சு எதையாவது செய்ய முடியாதா என்ற ஆற்றாமையிலிருந்து புறப்பட்டு வந்தது. நம்பிக்கை குறைவிலிருந்து சற்றே என்னை நம்பிக்கையுடன் பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள். நான் சொன்னேன், எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு தாருங்கள் நீங்கள் மக்களைக் கூட்டிச் சேர்த்தால் மட்டும் போதும், நான் மும்பையிலிருந்து வந்து உங்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கிறேன். எனக்காக நீங்கள் எதுவும் செலவு செய்யவேண்டாம். எனது பயணம் அனைத்தும் உட்பட நானே பார்த்துக்கொள்ளுகிறேன் என்றேன். என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். தலைவர் எனது விலாசத்தை கொடுக்கும்படி கேட்டுக்கொண்டார்.  நான் அவர் முன்பு செய்த ஒரு ஓலைச் சிலுவையை அவருக்கு பரிசளித்தேன்.

மேலும் நான் சொன்னேன், ஏதாவது ஒரு கிராமத்தை மட்டும் தத்தெடுப்போம், உபகரணங்களைக் கூட நானே எவ்விதமாவது ஏற்பாடு செய்கிறேன். ஒரு வருடம் மக்களின் வாழ்வில் ஏதேனும் மாறுதல் இருக்கிறதா என்று பார்ப்போம். இருந்தால் நாம் இதையே பரவலாக்கலாம். ஒருவேளை முற்காலத்தில் நீங்கள் அனேக முயற்சிகளை எடுத்தும் உங்களால் நீங்கள் விரும்பிய பலனைக் கண்டடையாமல் போயிருக்கலாம் ஆனால் இன்று காலம் கனிந்திருக்கிறது என நம்பிக்கையோடு செயல்படுங்கள் என்றேன். மிகவும் இலகுவாகிவிட்டார்கள்.

கலகலப்பாக நான் பேசியபொழுது

கலகலப்பாக நான் பேசியபொழுது

நாங்களும் எதையாவது செய்ய வேண்டும் என நினைக்கிறோம் ஆனால் போதிய நிதிஆதாரம் இல்லை என்பதையே கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். நான் அவர்களிடம் திட்டமிட்டு செயலாற்றினால் ஒரே வருடத்தில் உங்கள் நிதி சுமையைக் குறைக்க நாம் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளலாம் என்றேன். அவர்களுக்கு அத்துணை நம்பிக்கை வரவில்லை. எனக்கு தெலுங்கிலும் ஆங்கிலத்திலுமிருந்த ஒரு சிறு புத்தகத்தின் நகலைக் கொடுத்தார்கள். சிறப்பாக பேக் செய்யப்பட்ட கருப்பட்டியையும் கொடுத்தார்கள்.

மும்பையில் ஒவ்வொரு விழாக்களின் பொழுதும் மக்கள் எதையெல்லாம் விற்க முடியுமோ அவைகளை விற்றுக்கொண்டிருப்பதை பார்த்திருக்கிறேன். குறிப்பாக மாலை செய்பவர்கள் இணைக்கின்ற மலர்கள் ஏன் இலைகள் கூட விலை அற்றவை என கருதப்படுபவை தான். சந்தையை நாம் தான் கூட்டவேண்டும் நம்மிடம் பொருள் இல்லையென்று சொன்னால் எவரும் வாங்க வரமாட்டார்கள். இருக்கிற பொருட்களையே தான் வாங்குவார்கள்.

தலைவர் முசலையா கவுட் எனக்கு இரண்டு விலாசங்களைக் கொடுத்தார். ஒன்று மும்பையின் அருகிலேயே  தஹானு எனும் இடத்தைக் குறிப்பிட்டார். இந்திய அளவில் முதன் முதலாக அங்கே தான் பனை ஓலையில் கைவினைப் பயிற்சிகள் ஆரப்பிக்கப்பட்டன எனும் நான் அறியாத ஒரு தகவலைக் கூறினார், இரண்டாவதாக சென்னையில் உள்ள பயிற்சி மையத்தின் விலாசத்தையும் கொடுத்தார். சென்னையே நான் தொடர்பு கொள்ள ஏற்ற இடம். நான் கண்டிப்பாக அங்கே செல்ல வேண்டும் என கேட்டுக்கொண்டார்.  நான் ஏன் அங்கே சென்றேன் என்கிற சந்தேகம் அவருக்குள்  இன்னும் இருந்துகொண்டிருக்கிறது  என எண்ணிக்கொண்டேன்.

அங்கிருந்து வெளியே வந்தபோது மணி இரண்டைத் தாண்டியிருந்தது. மீண்டும் சாம்சன் ராஜு அழைத்தார். உங்களுக்காக உணவு ஆயத்தமாக இருக்கிறது நீங்கள் வீட்டிற்கு வந்து உணவு அருந்தலாம் ஆனால் சத்ய நாராயணாவிடம் ஒரு வார்த்தைக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள் அவருக்கு சர்கரை வியாதி உண்டு. நான் சொன்னேன் நாங்கள் இங்கேயே உணவை முடித்துவிடுகிறோம் என்று. உணவை முடித்துவிட்டு நான் சத்யநாராயணவைப் பார்த்தேன்.  மிகவும் களைப்பாக இருந்தார். உடனடியாக வீட்டிற்குச் செல்லலாம் என முடிவு செய்தோம். அவருக்கு சற்றேனும் ஓய்வுவேண்டும் என்பதை அவரது முகம் உணர்த்தியது. அவர் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. சாலையில் ஆள் நடமாட்டமே இல்லை வெயில் கொளுக்த்திக்கொண்டிருந்தது. எனக்கு கையில் கிளவுஸ் இல்லை ஆகவே மிக அதிகமாக எனது விரல் நுனிகளில் வெம்மை தாக்கியது. எதையும் சிந்திக்காமல் எனது வாகனம் நூறைத் தொட்டது.

கிட்டத்தட்ட ஒருமணி நேரத்திற்குள் 64 கி மீ கடந்து வீடு வந்து சேர்ந்து விட்டோம். வழியில் ஒரே ஒருமுறை நின்று பெட்ரோல் நிரப்பிக்கொண்டோம். நான் சத்யநாராயணாவிற்கு நன்றி கூறினேன். அவர் மட்டும் இல்லாதிருந்திருந்தால் நான் ஆந்திரா கள்ளின் மாநிலம் எனக் கூறி எனது பயணத்தை முடித்திருப்பேன். மொழியால் நாங்கள் பேசிக்கொள்ள இயலாவிட்டாலும் மனதால் என்னை தொட்டெடுத்த மனிதர் அவர். சற்று நேரம் ஓய்வெடுங்கள் என்ச் சொல்லி அவரை அனுப்பினேன்.

நான் வீட்டுற்குள் நுழைந்த போது ராபின்சன், அப்பா இப்பொழுது வருவார்கள் நீங்கள் ஆயத்தமாக இருக்கவேண்டும் எனச் சொன்னான். நான் குளித்து ஆயத்தமானேன் அப்பொழுது ராபின்சன் எனது அறைக்குள் வந்தான். எனது இலக்கணப்படி ஓலையில் செய்வதற்கு வாகான முகம். நான் சொல்லுவது போல் அமர்ந்திரு எனச் சொல்லி அவனை அப்படியே ஓலையில் வரைந்தேன். ஒரு நிழல் உருவமாகத்தான். அப்படியே மகிழ்ச்சியில் திக்குமுக்காடிப்போனான். நானே நினைக்கவில்லை. அப்போது சாம்சன் ராஜு அவர்கள் வந்தார்கள் மாலை தேனீர் அனுந்திவிட்டுச் செல்லலாம் என சொன்னார்கள். நான் அவருக்காக எடுத்து வந்திருந்த திராட்சை குலை படத்தை எடுத்துக் கொடுத்தேன். கிறிஸ்தவர்களுக்கு திராட்சை ஒரு முக்கிய உருவகம். நானே மெய்யான திராட்சை என்ற இயேசுவின் கூற்றிலிருந்து வருவது அது. மாத்திரமல்ல நிறைந்த கனி கொடுக்கும் வாழ்வையும் அது சுட்டி நிற்கின்றது. ஆகவே அதை அவருக்கு பரிசளிப்பது மிகவும் பொருத்தமாக உணர்ந்தேன்.

உண்மையான திராட்சை செடி நானே

உண்மையான திராட்சை செடி நானே

இயேசு “உண்மையான பனைமரம் நானே” என கூறியிருந்தால் எப்படியிருக்கும் என கற்பனை செய்தேன். ஒருவேளை இயேசு அப்படி கூறியிருந்தால் கிறிஸ்தவம் பனையை காப்பாற்றியிருக்குமோ? இங்கே தான் நமது புரிதல்களை இயேசு கோருவதாக படுகிறது. திராட்சையில் காணும் இயேசுவை நாம் நுங்கிலும் பனை மரத்திலும் அதை சார்ந்து வாழும் ஏழைகளிலும் காணவுமே நமக்கான அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது.

திராட்சையின் சுவையை வித்தந்தோதி பனை மரத்தை காவு கொடுத்துவிட்டிருக்கிறோம். கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகளை யோவான் நமது சூழலை எண்ணி கீழ்கண்டவாறு கொடுத்திருந்தால் பனைத்தொழிலாளிகள் இன்று சந்தித்திருக்கும் அவல நிலையை அடைந்திருக்க மாட்டார்காளோ? எனக்கு முன்னும் எவரும் செய்ய முன்வராத இக்காரியத்தை நான் சொல்வதால் திருமறையைத் திரித்த பாவத்திற்கு குற்றவாளிக்கூண்டில் நிற்கப்போகும் நாள் தொலைவில் இல்லை.

 

1 “உண்மையான பனைமரம் நானே. என் தந்தையே பனை தொழிலாளி.

2 என்னிடமுள்ள பதனீர் கொடாத அத்தனை பாளைகளையும் அவர் தறித்துவிடுவார். பதனீர் கொடுக்கின்ற அத்தனை பாளைகளையுமோ  மிகுந்த பதனீர் தருமாறு  சீவி விடுவார். 3 நான் சொன்ன வார்த்தைகளால் நீங்கள் ஏற்கெனவே தூய்மையாய் இருக்கிறீர்கள். 4 நான் உங்களோடு இணைந்து இருப்பதுபோல நீங்களும் என்னோடு இணைந்து இருங்கள். பாளை பனையுடன் இணைந்து இருந்தாலன்றித் தானாக பத்னீர் தர இயலாது. அதுபோல நீங்களும் என்னோடு இணைந்திருந்தாலன்றிக் சுவைதர இயலாது. 5 நானே திராட்சைக் செடி; நீங்கள் அதன் பாளைகள். ஒருவர் என்னுடனும் நான் அவருடனும் இணைந்திருந்தால் அவர் மிகுந்த கனி தருவார். என்னைவிட்டுப் பிரிந்து உங்களால் எதுவும் செய்ய இயலாது. 6 என்னோடு இணைந்து இராதவர் பயனில்லா பாளையைப்போல்  தறித்து எறியப்பட்டு உலர்ந்து போவார்.

அப்பாளைகள் கூட்டிச் சேர்க்கப்பட்டு நெருப்பிலிட்டு எரிக்கப்படும்.

யோவான் 15: 1- 6 (வார்த்தைகள்  மாற்றப்பட்டுள்ளது)

அருட்பணி காட்சன் சாமுவேல்

ரசாயனி, மும்பை

8888032486

malargodson@gmail.com

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: