திருச்சபையின் பனைமர வேட்கை – 23


திருச்சபையின் பனைமர வேட்கை – 23

(இலங்கை தேசிய கிறிஸ்தவ மன்றத்துடன் இணைந்த எனது ஆன்மீக பயணம்)

திரிகோணமலை

நான் மீண்டும் அந்த புற்களை பிடித்து சரிவில் ஏற எனக்கு சிரமமாக இருக்கவில்லை. ஐந்தே நிமிடத்தில் அவர்கள் நாட்கணக்கில் காணாமல் போன ஒருவரைத் தேடிக்கொண்டிருப்பது போல் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் ஊருக்குச் சென்றிருக்கிறோம், பயம் இருக்கும் தானே. எனது பிரகாசிக்கும் முகத்தைப் பார்த்து குழம்பிதான் போனார்கள். செல்லும் வழியெங்கும் பனை மரங்கள் இருந்தன.

பனங்கிழங்கு விற்பவர்

பனங்கிழங்கு விற்பவர்

வழியில் கருவாடுகள் விற்றுக்கொண்டிருந்த ஒரு ஊரைக் கடந்துபோனோம். மிக நல்ல தரமான கருவாடுகள். ஒரு ஊரில் கிடைக்கும் தரமான பொருள் தான் அந்த ஊரின் வளத்தை நமக்கு உணர்த்தும் உண்மையான ஆவணம். அங்கே தானே ஒருவர் தனது சைக்கிளின் பின்புறம் பனங்கிழங்குகளை ஒரு பெட்டியில் நேர்த்தியாக அடுக்கி விற்றுக்கொண்டிருந்தார். தமிழர் வாழும் பகுதிகள் அவ்வகையில் கடல் வளமும் பனை  வளமும் மிக்க இடங்கள். சற்று தொலைவு செல்கையில் மிகப்பெரிய மீன்பிடி துறைமுகம் ஒன்றைக் கண்டு அங்கும் வண்டியை நிறுத்தினோம். சிறிய படகுகள் முதல் மிகப்பெரிய மீன்பிடி படகுகள் நெரித்தபடி அங்கு நின்றுகொண்டிருந்தன. உலகம் கடல் வளத்தை பயன் படுத்துகிறது என்று சொல்லுவதைவிட மித மிஞ்சி அதை சூரையாடுகிறது என்றே நாம் சொல்லுமளவு கடலின் மேல் மனித குலம் ஒரு தொடர் தேடுதல் வேட்டை நடத்துகிறது. ஆனால் பனைமரம் அவ்விதத்தில் எவ்வித கவனிப்பும் இன்றி கேட்பாரும் கேள்வியும் இல்லாமல் இருக்கின்றது.

மீன்பிடி துறைமுகம்

மீன்பிடி துறைமுகம்

மூதூர் முதல் திரிகோணமலை வரை  நாங்கள் சென்ற அந்த கடற்கரை சாலை என இலங்கைப் பயணத்தின் அழகிய சாலைகளுள் ஒன்று. பனைமரங்கள் ஆங்காங்கே நின்றாலும் அவைகளில் தெரிந்த அழகு தனித்துவமானது. பின்னணியில் இயற்கைக் காட்சிகள் சூழ இருக்க, கதாநாயகன் முன்னால் நின்றுகொண்டிருக்கும் அழகு, அச்சாலையில் நின்ற பனைமரங்களின் அழகில் நான் தொடர்ந்து பார்த்தபடி வந்தேன். திரிகோணமலையை நெருங்குகையில் ஒரு இராணுவ முகாம் இருந்தது. படை வீரர்களைப் போல் பனைகளும் அதனுள் உயர்ந்து விரைப்புடன் நின்றான. ஆம்  அவைகள் தானே நம் கடவுள் நமக்கு அருளிய காவல் மரங்கள்?. பசிப்பிணியாற்றும் அட்சயப்பாத்திரங்கள். நிழற் தாங்கல்கள். நமக்கு ஒத்தாசை அளிக்கும் உயர் பருவதம் அல்லவா?

நாங்கள் திரிகோணமலை டாக்யார்ட் மெதடிஸ்ட் திருச்சபை வந்தபோது அங்கே போதகர் நிஷாந்தா திருச்சபை பணியில் பரபரப்பாக இருந்தார். என்னைக்கண்டவுடன், எனக்காக ஒழுங்கு செய்யப்பட்டிருக்கும் இடத்திற்கு என்னை அழைத்துக்கொண்டு சென்றார். அது மெதடிஸ்ட் மாணவர் விடுதி. ஆலயத்திற்கும் விடுதிக்கும் வெறும் 100 மீட்டர் தொலைவே இருக்கும். மெதடிஸ்ட் மாணவர் விடுதியில் இன்று மாணவர் எவரும் இல்லை. போர் சூழலில் மாணவர்கள் அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். இன்று அங்கே சில குடும்பங்கள் வாடகைக்கு தங்கி இருக்கிறார்கள். எனக்கான அறைக்கு முன் நான் போய் நின்றபோது அதில் “போதகர்களுக்கு மட்டும்” என எழுதியிருந்தது. நான் எனது வாழ்நாளில் இப்படி ஒரு அறிவிப்பை பார்த்தது இல்லை. நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

அந்த அறைக்குள் சென்றபோது அதில் போதகர்கள் மட்டுமே தங்கமுடியும் என்பது போல் சிதிலமடைந்து இருந்தது. விடுதி காப்பாளர் வந்து உடனே அனைத்தையும் சீர் செய்து தருவதாக வாக்களித்தார். காற்றோட்டம் இல்லாத அறை. நான் அங்கிருந்த மிகப்பழமையான மெத்தையை சோதித்துப் பார்த்தேன், நல்லவேளையாக அதில் மூட்டைப்பூச்சி ஏதும் தென்படவில்லை. எனது அறையில் தானே ஒரு குளியலறையும் இணைக்கப்பட்டிருந்தது.  மின்விசிறியை போட்டபோது அது முனகியபடி ரோடு உருளையின் நிதானத்துடன் சுற்ற ஆரம்பித்தது. போதகர் நிஷாந்தா எனது முகத்தை படிக்கத்துவங்கினார். அறை பிடிக்கவில்லையென்று சொன்னால் ஓட்டலில் நீங்கள் தங்க ஏற்பாடு செய்கிறேன்  என்றார். நான் ஒரே ஒரு உதவி மட்டும் செய்யுங்கள், எனக்கு ஒரு டேபிள் ஃபேன் மட்டும் ஒழுங்குசெய்தால் போதும் என்றேன். நான் வந்த அதே ஆட்டோவில் ஃபேனை எடுத்துவரச் செய்தார். எனக்கான தண்ணீர் பாட்டில்களையும் உடன் கொண்டுவந்தார். 7.30 மணிக்கு தனது வீட்டில் உணவருந்த வரும்படி கேட்டுக்கொண்டார். அவர் தனது பரபரபான சூழலின் மத்தியில் எனக்கான ஒழுங்குகளை செய்துகொண்டிருக்கிறார் என்பதை அறிந்தேன். சனிக்கிழமை என்பது போதகர்களுக்கு மிகவும் பரபரப்பான நாள். நான் இலங்கை வந்தது கடந்த சனிக்கிழமை என்பதை அப்போது எண்ணிக்கொண்டேன்.

எனது விடுதி காப்பாளர்  ஒரு முதியவர். என்னோடு பேச மிகவும் ஆர்வம் காட்டினார். தந்து பெயர் ஈஸ்டர் என்றார். நான் ஆச்சரியமாக அவரைப் பார்க்க, ஆம் இயேசு உயிர்த்தெழுந்த நாளாகிய ஈஸ்டர் பண்டிகை அன்று அவர் பிறந்ததால் அவரது பெற்றோர் அவருக்கு அந்த பெயரினை இட்டிருக்கிறதாக கூறினார். எனது அம்மாவின் பெயர் கிறிஸ்டி, கிறிஸ்து பிறப்பு பண்டிகையாம் கிறிஸ்மசுக்கு முந்தைய நாள் பிறந்ததால் அம்மாவிற்கு அந்த பெயர். அப்பாவின் தாயார் தனக்கு பெண் பிள்ளை பிறந்ததால் ஊரார் “மலடி” என அவர்களை பழித்துக்கூறுவதை பொறுக்க இயலாமல், திருமறையில் காணப்படும் அன்னாள் என்னும் தாயாரின் வாழ்வை பின்பற்றி, எனக்கு ஒரு ஆண் மகவைக் கொடுத்தால் அவனை உமது பணிக்கென கொடுத்துவிடுவேன் என்று பொருத்தனைப் பண்ணி அப்பா கிடைக்கப்பெற்றர்கள். ஆகவே அப்பாவிற்கு சாமுவேல் என்று பெயரிட்டு மிகவும் கண்டிப்புடன் கடவுளின் வழியில் வளர்த்தார்கள். பெயர்கள் சொல்லும் கதைகள் ஆயிரம். அப்பா எனக்கான பெயர் காரணத்தை அடிக்கடி நினைவு படுத்துவார்கள். நான் ஏதோ வேடிக்கையாக கூறுகிறார்கள் என்றே எடுத்துக்கொள்ளுவேன்.

ஈஸ்டர் அங்கிள், தான் இந்திய வம்சாவழியினர் என்றும் வெகு சமீபத்திலேயே  மலையகத்திலிருந்து திரிகோணமலைக்கு வந்ததாகவும் தெரிவித்தார். மலையக வாழ்வின் கடினப்பாடுகளை அவர் கூறினாலும் அவ்விடங்களின் அழகு தூய்மை மற்றும் இணக்க வாழ்வு போன்றவை அவரிடமிருந்துகொண்டிருந்தது. ஒருவகையில் அவர் அந்த இடத்தை விட்டு வர விரும்பவில்லை என்பதையே கூறுகிறாரோ எனும் அளவிற்கு மலையகம் குறித்து பேசிக்கொண்டிருந்தார். எனது பணிகள் குறித்து அவர் என்னிடம் வினவியபோது, நான் பனைமரங்களை தேடி வந்திருக்கிறேன் என்றேன். எங்கள் பகுதியில் பனைமரங்கள் அதிகமாக இல்லை, ஆகவே அது குறித்து எனக்கு அதிகமாக தெரியாது என்றார். மேலும் பனை மரங்கள் குறித்து நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் யாழ்பாணம் தான் செல்ல வேண்டும் என்றார். அனைவரும் திசைகாட்டும் அந்த யாழ்நகரத்தை காணும் ஆசை என்னில் இன்னும் தீவிரப்பட்டது.

ஈஸ்டர் அங்கிள் என்னிடம், நீங்கள் இங்கே பார்க்க வேண்டிய ஒரு இடம் இருக்கிறது அதன் பெயர் கோணேஸ்வர் ஆலயம் என்றார். அது குறித்த ஒரு சுவையான கதையையும் அவரின் ஆசிரியர் சொன்னதாக கூறினார். இராவணனும் அவன் தாயரும் சிவ பக்த்தர்கள். ஒரு முறை கடலின் உள்ளே இருக்கும் ஆலயத்திற்குச் செல்ல இயலாதபடி இராவணனின் தாயாருக்கு பலவீனம் ஏற்படவே இராவணன் துடித்துப்போனானாம். தனது தாயாரின் வழிபாடு தொடர்ந்து நடக்கவேண்டும் என விரும்பிய அவன் கடலில் இறங்கி தனது முதுகினால் சிவவழிபாடு நடைபெற்றுவந்த கடலுக்குள்ளிருந்த அந்த மலையை தனது முதுகினைக் அடையாகக் கொடுத்து தள்ளி கரை அணையச் செய்தானாம். சைவ பக்தி கதை சுவைபட இருந்ததால் அந்த இடத்தை பர்க்கா விரும்பினேன். இங்கிருந்து எவ்வளவு தொலைவு இருக்கும் எனக் கேட்டேன். மூன்று முதல் நான்கு கிலோ மீட்டர் தொலைவு இருக்கலாம் என்றார். நடந்தே போகலாமே எனக் கேட்க, அவர், இல்லை மணி இப்போது 5 ஆகிவிட்டது, நீங்கள் போகையில் ஒரு ஆட்டோவை அமர்த்திக்கொள்ளுங்கள், வருகையில் நீங்கள் நடந்து வரலாம். நீங்கள் வழி தவறி விடுவோம் என்று கவலைப்படாதீர்கள். சாலையில் ஒரு வெள்ளைக்கோடு வரைந்திருக்கும். அதனை தொடர்ந்து நீங்கள் வந்தால் போதும் நேராக இங்கே வந்துவிடலாம் என்றார்.

ஆட்டோ ஓட்டுனர் 200 ரூபாய் கேட்டார். பேரம் பேசும் மனநிலையில் நான் இல்லை. அது என்ன கோணேஸ்வரம் என்று பார்க்கவும், சூரியன் ஆஸ்தமிக்கும் முன் அதன் அழகை கண்டுகளிக்க வேண்டும் என்று எண்ணி புறப்பட்டேன். கோணேஸ்வரம் ஆலயம் ஒரு சிறு மீன்பிடி துறைமுகத்தின் அருகில் இருக்கிறது. சிறிய படகுகளில் செல்லும் மீனவர்கள் தங்கள் படகுகளை நிறுத்தியிருந்தார்கள். பேருந்து நிறுத்தம் மற்றும் சுற்றுலா வாகன நிறுத்தம் அங்கே இருந்தன. சிற்றூண்டி கடையும் சுற்றுலா பயணிகளும், அவர்களுக்கு பொருட்களை நடந்தபடி விற்கும், எளிய மனிதர்களும் அங்கே நிறைந்திருந்தனர். எங்கள் ஆட்டோ அந்த பகுதியைக் கடக்கையில் மீனவர்கள் மீன்களைப்பிடித்துவிட்டு தங்கள் வலைகளை சுமந்தபடி செல்லும் ஒரு காட்சியைப்பார்த்தேன். எனது கண்கள் அவர்கள் வைத்திருந்த ஒரு பொருளின்மேல் நிலைக்க. ஒரு நிமிடம் வண்டியை நிறுத்துங்கள் என்றேன். நல்ல மனிதர், எனக்காக வண்டியை ஒதுக்கி நிறுத்தினார்.

மீன்பிடி உபகரணங்கள் வைக்கும் பெட்டி

மீன்பிடி உபகரணங்கள் வைக்கும் பெட்டி

ஓலையில் செய்த பெட்டி போன்ற ஒன்றை ஒரு மீனவர் கையில் வைத்திருப்பதை பார்த்து அவரை ஒரு நிமிடம் நிற்கச்சொன்னேன். அவருக்கு தமிழ் தெரியவில்லை, ஆனால் எனது வேகத்தையும், எனது செய்கையையும் வைத்து அவர் நான் எதை பார்க்க விழைகிறேன் என்று புரிந்துகொண்டு அவர் தன் கையிலிருந்த ஓலைபெட்டியைக் காண்பித்தார். நான் சற்று கூர்ந்து பார்த்தபோது தான் அது ஓலையில் பின்னப்பட்ட பெட்டி அல்லவென்று தெரிந்தது. செயற்கை இழையால் செய்யப்பட்ட அந்த பெட்டி பார்ப்பதற்கு அச்சு அசலாய் ஓலையில் செய்யப்பட்டது போலவே இருந்தது. அதை திறக்கச் சொன்னேன். அதனுள் அவர்கள் தூன்டில்கள் மற்றும் மீன் பிடிக்கும் நரம்புகள் போன்றவைகளை வைத்திருந்தார்கள். சற்றே ஏமாற்றமாயிருந்தாலும் அவர்கள் கரங்களில் வைத்திருந்தது தொன்மையான தொழிற்கருவி பெட்டி என யூகிக்க எனக்கு அதிக நேரம் பிடிக்கவில்லை.

அங்கிருந்து வலப்புறமாக திரும்பி ஒரு கோட்டையைக் கடந்து அங்கும் ராணுவ வீரர்கள் இருக்கக் கண்டேன். கோட்டை வாயிலில் நிறுத்தச் சொன்னபோது ஓட்டுனர் முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார். அதன் பின் செங்குத்தான பாதை உள்ளே செல்லுகையில் தானே சில பனைமரங்களைப் பார்த்தேன். பிரிட்டிஷார் காலத்தைய கட்டிடங்கள் பல கைவிடப்பட்ட நிலையில் இருந்தன. நன்றாக பேணப்பட்ட கட்டிடங்களும் இருந்தன. காவலர்கள் அங்குமிங்கும் சென்றுகொண்டிருப்பதும், பணியில் இருப்பதையும் பார்க்க முடிந்தது.  என்னை ஓட்டுனர் இறக்கிவிட்ட இடத்தில் அனேக கடைகள் நம்மூர் திருவிழா கடைகள் போல காணப்பட்டன.

பணாட்டு

பணாட்டு

முதலில் செருப்பை கழற்றிவிட்டு தான் ஆலயத்திற்குச் செல்லவெண்டும். கடைகளில் பனை சார்ந்த பொருட்கள் அனேகம் இருந்தன, புழுக்கொடியல், கித்துல் கருப்பட்டி, பனங் கருப்பட்டி, ஓலையில் ஊற்றப்பட்ட கருப்பட்டிகள் (கருப்பட்டி குட்டான்) சிறிதும் பெரிதுமாக இருந்தன, குறிப்பாக நான் ஆசையோடு தேடி வந்த பணாட்டு மிக அதிகமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. என்றாலும் எனக்கு அந்த வியாபார மையத்திலிருந்து எதையும் வாங்க மனம் ஒப்பவில்லை. எனது பயணம் ஒரு பண்பாட்டுத் தேடுதலாக இருக்கிறதே ஒழிய, நுகர்வு தன்மை அதில் பெருமளவில் இல்லை. ஆலயங்களின் வாசல்கள் வியாபார மையங்களாகி போன ஒரு காலத்தை இது காண்பிக்கின்றது.

யூதர்களுடைய பாஸ்கா விழா விரைவில் வரவிருந்ததால் இயேசு எருசலேமுக்குச் சென்றார்;கோவிலில் ஆடு, மாடு, புறா விற்போரையும் அங்கே உட்கார்திருந்த நாணயம் மாற்றுவோரையும் கண்டார்;அப்போது கயிறுகளால் ஒரு சாட்டை பின்னி, அவர்கள் எல்லாரையும் கோவிலிலிருந்து துரத்தினார்; ஆடு மாடுகளையும் விரட்டினார்; நாணயம் மாற்றுவோரின் சில்லறைக் காசுகளைக் கொட்டிவிட்டு மேசைகளையும் கவிழ்த்துப்போட்டார். அவர் புறா விற்பவர்களிடம், “இவற்றை இங்கிருந்து எடுத்துச் செல்லுங்கள்; என் தந்தையின் இல்லத்தைச் சந்தை ஆக்காதீர்கள்” என்று கூறினார். அப்போது அவருடைய சீடர்கள். “உம் இல்லத்தின் மீதுள்ள ஆர்வம் என்னை எரித்துவிடும்” என்று மறைநூலில் எழுதியுள்ளதை நினைவு கூர்ந்தார்கள். (யோவான் 2: 13 – 17, திருவிவிலியம்)

மேற்கூறிய திருமறை வாசகங்களை எண்ணியபடி கோணேஸ்வர் ஆலயம் நோக்கி பெருமூச்சுடன் நடக்க ஆரம்பித்தேன்.

 

அருட்பணி காட்சன் சாமுவேல்

ரசாயனி, மும்பை

8888032486

malargodson@gmail.com

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: