திருச்சபையின் பனைமர வேட்கை – 24


(இலங்கை தேசிய கிறிஸ்தவ மன்றத்துடன் இணைந்த எனது ஆன்மீக பயணம்)

திருகோணேஸ்வரம்

கோணேஸ்வர் என்பது கோன் மற்றும் ஈஸ்வரன் ஆகிய இரண்டு வார்த்தைகளின்  புணர்ச்சியால் உருவாகும் வார்த்தை. கோன் என்றால் அரசன் அல்லது தலைவன் என பொருள்படும். ஈஸ்வரன் என்பது ஈசன் சிவனைக்குறிக்கும் வார்த்தை. கோண் என்பது வளைவு மாறுபாடு என்ற பொருளிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.  மூன்று மலைகள் உயர்ந்து நிற்பதால் திரிகோணமலை என்றும், சிவனை வழிபடும் இடம் ஆகையால் திருகோணேஸ்வரம் என்றும் இவ்விடம் அழைக்கப்படுகிறது.

இராவணன் வெட்டு, கோணேஸ்வரம்

இராவணன் வெட்டு, கோணேஸ்வரம்

இலங்கையில் ராவணன் இன்றும் கதாநாயகனாகவே காணப்படுகிறான். என்னை விமான நிலையத்திலிருந்து அழைத்து வந்த ஓட்டுனர்  சீதையை இராவணன் தனது தங்கையாகவே கவர்ந்து வந்ததாக குறிப்பிட்டதை நினைவுகூர்ந்தேன். புலவர் குழந்தை இராவண காவியம் ஒன்றைப் படைத்த போது அது இந்திய அரசால் தடை செய்யப்பட்டது. பல வருடங்களுக்குப் பிறகு இராவண காவியத்தின் மீதான தடை விலக்கப்பட்டது.

திரு கோணேஸ்வரம் மிகவும் தொன்மையான இடம் என்பதே அதன் முக்கியத்துவத்திற்கான காரணம். இலங்கையிலுள்ள பஞ்ச ஈஸ்வரங்களுள் இதுவும் ஒன்று. தென்கயிலை என்றும் இதனை அழைப்பார்கள். கிறிஸ்தவர்கள் இதன் முக்கியத்துவத்தை அறியக் கூறும் ஒரு சொற்றொடர் உண்டு அது,  கோனேஸ்வரம் என்பது “புரஜாதியாரின் ரோமாபுரி”. பவுத்தர்களும் இதே இடத்தை சொந்தம் கொண்டாடுவது உண்டு. மேலும்  1622ல் போர்த்துகேயர்களின் காலனி ஆதிக்கத்தின் போது இந்த கோயில் தகர்த்தெறியப்பட்டு அதன் உடைவுகளைக்கொண்டு கோட்டை எழுப்பப்பட்டது. அந்த கோட்டையின் பெயர் ஃபிரட்ரிக் கோட்டை. மட்டகளப்பைப்போல் பல்வேறு கரங்களுக்கு இந்த கோட்டை மாறியது. மேலதிகமாக ஃபிரான்சு படையும் இக்கோட்டையைக் கைப்பற்றியது. இங்கிருக்கும் இயற்கைத் துறைமுகமே இக்கோட்டை மீதான கவனத்தைக் கோரியது எனபதை நாம் எளிதில் யூகிக்கலாம்.

ஃபிரட்ரிக் கோட்டை,  கோணேஸ்வரம்

ஃபிரட்ரிக் கோட்டை, கோணேஸ்வரம்

எனக்கு ஈஸ்டர் அங்கிள் கூறியதற்கு மேலதிக தகவல்கள் கிடைத்தன. இராவணனின் தாயார் உடல் நலமின்றி இருக்கையில் அவர்களால் கோணேஸ்வரம் ஆலயத்தில் சென்று தரிசிக்க இயலாத சூழலில், இராவணன், தனது தாயாரிடம், நீங்கள் கவலைப்படாதீர்கள், நான் உங்களுக்காக அந்த கோவிலையே எடுத்து வருகிறேன் என்றானம். தனது வாளால் பாறையை வெட்டி மலையைத் தூக்க முனைகையில் பார்வதி பயந்துபோய் சிவபெருமானிடம் முறையிட, அவரும் தனது காலால் மலையை அழுத்த இராவணனால் மலையை தூக்க இயலவில்லை. தனது சூழலை அறிந்த இராவணன், தனது 10 தலைகளுள் ஒன்றை கொய்து தந்து கரங்களில் ஒன்றை பிய்த்தெடுத்து தனது உடலிலிருந்து உருவிய நரம்புகளைக்கொண்டு வீணை செய்து வாசிக்க, சிவன் அவ்விசையில் மயங்கி காலின் அழுத்தத்தைக் குறைக்க இராவணன் உயிர் தப்பினான்.

பழங்கதைகளை விட, சமீபத்திய வரலாறுகள் நம்மை தொன்மை நோக்கி அழைத்துச் செல்ல வல்லவை. கோட்டைகள் அமையுமிடம் யாவும் மூலோபாயங்களான இடங்கள் என்பதை நாம் மறுக்க இயலாது. மட்டக்களப்பில் இரு புறமும் வாவி மற்ற இருபுறமும் செயற்கையாக செய்யப்பட்ட அகழியைப் பார்த்தோம். இந்த மலை அப்படிப்பட்டதல்ல. மூன்று பகுதிகளும் கடலுக்குள் இருக்க, ஒரே ஒரு பாதை மட்டுமே இம்மலையை நிலத்துடன் இணைக்கிறது. பெருந்தவத்திற்கும், ஆழ்ந்த தனிமைக்கும், தன்னிகரற்ற பாதுகாவலுக்கும் ஏற்ற இடமாகையால் இவ்விடம் தொன்மையான காலத்திலிருந்தே மிக முக்கியமான இடமாக கருதப்பட்டிருக்கிறது. தண்ணீருக்குள் செங்குத்தாக மேலெழும்பியிருக்கும் இவ்வதிசயம் மூதாதையரின் மனதில் முக்கிய இடம் பெற்றதில் ஆச்சரியம் இல்லை. இன்றும் வெகு தொலைவிலிருந்து எடுத்த புகைப்படங்கள் இச்சிறு மலையின் அழகை எடுத்தியம்ப போதுமானவை.

ஆனால் இன்று அந்த மலை இலங்கையில் நான் பார்த்த மிகவும் அசிங்கமான இடங்களுள் ஒன்றாக இருக்கிறது. தொன்மையின் சான்றுகளை சிமண்ட் பூசி முழுவதும் அழித்தொழித்துவிட்டார்கள். கோவிலை கண்கொண்டு பார்க்கவியலா அளவிற்கு பெயிண்ட் அடித்து நாசம் செய்திருக்கிறார்கள். மிகப்பெரிய சிவன் சிலையும் காங்கிரீட்டில் செய்து வைக்கப்பட்டிருந்தது. ஆயிரங்கால் மண்டபம் இருந்த இடத்தில் தற்போது அருவருக்கத்தக்க ஒரு கட்டிட அமைப்பே எழுந்துள்ளது. ஒருவேளை இந்த கோவிலை புனரமைப்பார்கள் என்று சொன்னால் கண்டிப்பாக அதன் தொன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு செய்வதே சிறப்பு என்று எண்ணுகிறேன்.

மலை கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 350 அடி உயரத்தில் இருக்கிறது. இராவணனை தமிழர் மற்றும் சிங்களவரில் ஒரு பகுதியினர் தமது தன்னிகரற்ற தலைவனாக கொண்டாடுவது எனது இலங்கைப் பயணத்தில் ஒரு முக்கிய அவதானிப்பாக இருந்தது. ஆகவே இராவணனை முன்னிட்டு ஒரு ஒற்றுமை நிகழுமா என்ற எதிர்பார்ப்பு அனேகரின் மனதினுள் இருக்கிறது. இஸ்லாமியர்கள் கூட இராவணன் வெட்டு வரை வந்து திரும்பிச் செல்லுவதைப் பார்த்தேன். பாரம்பரிய இடங்கள் அனைவருக்குமானவை என்பதை சொல்லாமல் சொல்லிச்செல்லும் காட்சி அது. விரிந்த கரங்களுடனும் மன வலிமையுடன் எஞ்சியிருக்கும் இவ்வித ஒற்றுமைகளைப் பேண வேண்டும்.

கிறிஸ்தவம் தொன்மைகளைப் பேணும் முயற்சியில் சற்றேனும் அறிஞர்களுடன் கைகோர்க்க வேண்டும். புனித மண் என சொந்தம் கொண்டாடப்படும் இடங்களின் அகழ்வாய்வுகளில் கிறிஸ்தவர்களின் மத சார்பற்ற பங்களிப்பு சமூக நல்லிணக்கத்திற்கு ஒரு முன் மாதிரியாக இருக்கும். அப்படி நாம் செய்கையில், நாம் இணைந்து இருக்கும் சமூகத்தின் பெருமிதங்களில் நாமும் மகிழலாம். அது குறித்த மன விலக்கமோ வெறுப்போ தாழ்வாக எண்ணும் நிலையோ வராது. பல் சமய உரையாடலின் ஒரு பகுதியாக திருச்சபை இதனையும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். எனது அவதானிப்பில் மதுரைக் கிறிஸ்தவர்களுக்கு மீனாட்சி அம்மன் கோவில் குறித்த ஒரு பெருமிதம் எப்போதும் உண்டு. அவர்கள் ஒருபோதும் தங்கள் கிறிஸ்தவ எல்லைகளைத் தாண்டியவர்கள் அல்ல, ஆனால் ஒரு கலாச்சார வடிவமாயிருக்கும் அக்கோயிலை அவர்கள் விட்டுக்கொடுப்பதே இல்லை.

சுயம்பு லிங்கம்,  கோணேஸ்வரம்

சுயம்பு லிங்கம், கோணேஸ்வரம்

மைக் வில்சன் என்ற திரைப்பட இயக்குனர் கோணேஸ்வரம் பகுதியில் சாகடல் அதிசயங்களை பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது இராவணன் வணங்கிய சுயம்பு லிங்கத்தைக் கண்டெடுத்ததாக கூறப்படுகிறது. அவர் பின்னாளில் தன்னை சுவாமி சிவ கல்கி என  அழைத்துக்கொண்டார். நான் எதற்காக இங்கே வந்தேன் என யோசிக்கையில் ஒன்றுமே புரியவில்லை. ஆனால் பனைகளை தேடித்தானே எனது பயணம் நிகழ்கிறது. மைக் வில்சன் கண்டுபிடித்த லிங்கம் பார்ப்பதற்கு ஒரு பனைமரத்தண்டு போலவே இருந்தது.  கோணேஸ்வரம் மலையில் 50க்கு மேற்பட்ட பனைமரங்கள் இருக்கும் என் நம்புகிறேன். சரியாக எண்ண இயலவில்லை. ஒருவேளை ஆதி காலத்தில் முறிந்த பனையின் அடிப்பகுதி சுயம்புலிங்கமென வழிபடபட்டதா? அப்படியானால் பனை மரணித்த பின்பும் கூட அதனை வழிபடும் முறைமைகள் இருந்திருக்கின்றனவா? காலப்போக்கில் அது கல்லில் செதுக்கப்பட்டதா? எப்படியிருந்தாலும், மைக் வில்சன் கண்டடைந்த லிங்கம், அளவில் சற்றே வித்தியாசமாக இருப்பது, பனையோடு கூடிய தொடர்பினால் என்றே கருதுகிறேன். பனை அதிகமுள்ள குமரி மாவட்டத்தில் அனேகர் தங்கள் பெயர்களை “சுயம்புலிங்கம்” என வைத்திருப்பது ஏன் எனவும் என்ணிப்பார்க்கிறேன்.

மைக் வில்சன் கண்டெடுத்த சுயம்பு லிங்கம்,  கோணேஸ்வரம்

மைக் வில்சன் கண்டெடுத்த சுயம்பு லிங்கம், கோணேஸ்வரம்

லிங்க வழிபாடு மிகவும் தொன்மையானது. அது குறித்து விரிவான ஆய்வுகள் இருக்கின்றன. அவைகளை நான் மறுத்துப்பேசும் தகுதியில் இல்லை. ஆனால் இது ஒரு உணர்வு. இப்படி இருந்திருக்கலாமோ என ஒலிக்கும் ஒரு குரல் என்னிலிருந்து எழுகிறது. அதனை எந்த ஆய்வுகளுடனும் இட்டு நான் குழப்பிகொள்ள விரும்பவில்லை. நான் இப்படி உணர்ந்தேன் என்றே பதிவு செய்கிறேன்.

இறங்கி வரும் வழியில் ஒரு மானைப்பார்த்து புகைப்படம் எடுக்க விரும்பினேன். மானும் இராவணனும் ஒரே கட்சியினர். சீதையை கவர்ந்து வருவதற்கு  இராவணன் மானையே பயன்படுத்தினான். அழகிய அந்த புள்ளிமானை நான் தொடர்ந்து சென்றேன். அது தனியாக சென்று நின்ற இடம் ஒரு பனைமரத்து அடி. அந்த மான் மாய மான் அல்ல என்னை மயக்கிய மான். எனக்கும் அதற்கும் வெறும் ஐந்தடி தொலைவு இருக்குமட்டும் நான் அதனை நெருங்க அது அனுமதித்தது. பல விஷயங்களை நாங்கள் மவுனமாகவே பகிர்ந்துகொண்டோம். கீழே வந்தபோது ஏராளமான மான்கள் அங்கே ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்தன. அதற்கு முன்பு அவைகள் இளைப்பாறிக்கொண்டிருந்திருக்கலாம். ஆனால் அவைகள் திடீரென கேட்கும் சிறு அசைவுகளுக்கும் தங்கள் காதுகளைத் திருப்பி தங்கள் உடல் தசைகளை இறுக்கிக்கொண்டன. எப்போது வேண்டுமானாலும் எழுந்து ஓடி தப்பிக்கும் தன்மை அவைகளின் மரபணுவில் எழுதப்பட்டிருந்தது. மேலே நான் பார்த்த மானை எண்ணிக்கொண்டேன். மானசீகமான உறவுதானில்லையா?

கீழிறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன், இன்னும் சரியாக இருட்டவில்லை. கடலலைகள் கோட்டையின் முன்னால் இருந்த சாலையில் வந்து அறைந்து நீர் தெறிக்க விழுந்தன. அந்த காட்சி என்னுள் வாழும் ஓயா குமரி அலைகளை நினைவூட்டியது. கோட்டையின் வாசலைக்கடந்தபோது அங்கே உள்ள கடற்கரையில் விளையாட அனேக சுற்றுலா பயணிகள் வந்திருந்ததைக் கண்டேன். நடந்து கொண்டே வருகையில், தள்ளுவண்டியில் பருப்பு வடையும் வறுத்த கிழங்கும் தொட்டுக்கொள்ள இறால் சட்னியும் இருந்தது. வாங்கிக்கொண்டு கடற்கரையில் சற்றுநேரம் அமர்ந்திருந்தேன். நன்றாக இருட்டியதும் அங்கிருந்து கிளம்பி மெதடிஸ்ட் விடுதி நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன்.

அறைக்குச் சென்று குளித்துவிட்டு போதகரைப் பார்க்க சென்றேன். சுவையான உணவளித்தார்கள். போதகர் இன்னும் தனது கடமைகளில் மூழ்கி பரபரப்புடன்தான் இருந்தார். ஆனாலும் எனக்கு என்ன வேண்டும் என்பதைக் கேட்டு எனக்கான காரியங்கள் அனைத்தையும் செய்தார். மறுநாள் நான் செய்தியளிக்க வேண்டும் என்பதை நினைவுபடுத்தினார். ஏற்கனவே நான் மூதூரில் இருக்கையிலேயே செய்தியளிக்கவேண்டிய திருமறைப்பகுதிகளைக் கொடுத்திருந்தார். திருமறைப்பகுதிகளை வாசித்து விட்டேன், ஆனால் அவைகளை எப்படி ஒழுங்குபடுத்தி பகிர்வது என்பதே கேள்வியாக இருந்தது. இரவு அமர்ந்து ஒரு விசை தியானிக்கவேண்டும் என எண்ணிக்கொண்டேன்.

நான் சென்றபோது அங்கே ஈஸ்டர் அங்கிள் இருந்தார்கள்.  என்னோடு பேசித்தீரவில்லை அவர்களுக்கு. கோணேஸ்வர் ஆலயம் எப்படி இருந்தது எனக் கேட்டார்கள். பேசிக்கொண்டிருந்தோம். காலையில் என்னை எழுப்பும்படி கூறிவிட்டு மீண்டும் குளித்து ஜெபித்து படுத்துக்கொண்டேன். நாளை அளிக்கவிருக்கும் செய்தி எப்படியிருக்குமோ என அதை எண்ணியபடியே  படுத்துக்கொண்டேன்.

 

அருட்பணி காட்சன் சாமுவேல்

ரசாயனி, மும்பை

8888032486

malargodson@gmail.com

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: