திருச்சபையின் பனைமர வேட்கை – 32


திருச்சபையின் பனைமர வேட்கை – 32

(இலங்கை தேசிய கிறிஸ்தவ மன்றத்துடன் இணைந்த எனது ஆன்மீக பயணம்)

குருத்தோலை திங்கள்

மற்றொரு தாயார் எழுந்து எங்களது இளமைக் காலத்தில் பனைமரங்கள் அழிவை நோக்கி சென்றதாக நாங்கள் கருதவில்லை, ஒரு வேளை போர் மிகப்பெரிய அழிவை பனை மரங்களுக்கு  ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். என்றாலும் பனை மரம் தானே வளரக்கூடியது என்பது தான் எங்களது புரிதல். திருச்சபை இதில் எப்படி ஈடுபடுவது என்பதை சற்று விளக்குங்கள் என்றார்.

காலங்கள் மாறிக்கொண்டு வருகிறதை நாம் கவலையுடன் தான் பார்க்கிறோம். முன்பு போன்ற வாழ்கை முறை அல்ல இன்று நாம் வாழ்வது. இயற்கை சார்ந்து நாம் அனுபவித்தவைகளில் வெகு சிலவே இன்றும் பயன்பாட்டில் இருக்கிறது. நமது வீட்டின் அடுப்பறையை நாம் எட்டிப்பார்த்தால் நமக்குத் தெரியும் நம்முடைய அடுக்களையில் புழங்கிய 60 சதவிகிதத்துக்கும் மேலான பொருட்கள் இன்று பயன்பாட்டில் இல்லை. நமது பெற்றோர் ஓலையில் செய்ய அறிந்திருந்த கைப்பணிகளில் எவைகளை நாம் அறிந்திருக்கிறோம். பணம் கொடுத்து பனைஓலைப் பொருட்களை வாங்கி பாவிப்பது சரியானது என நமக்குச் சொன்னவர்கள் யார்? இன்று நமது அடுக்களையிலிருந்து காணாமல் போனது ஓலைப் பொருட்கள் மட்டும் அல்ல, பலர் தங்களுடைய வாழ்வாதாரங்களை இக்காலகட்டத்தில் இழந்திருக்கிறார்கள் என்கிற உண்மையை பறைசாற்றும் அத்தாட்சிகள் அவை.

தண்ணீர் என்பதை விலைக்கொடுத்து வாங்க வேண்டிய சூழல் வரும் என்று நாம் நம் சிறு வயதில் எண்ணியிருக்க மாட்டோம். இன்று தண்ணீர் விற்பவர் மிக சிறந்த வணிகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறார் என்றே பொதுமனம் எண்ணிக்கொள்ளுகின்றது, ஏனெனில் அவர் கை நிறைய பொருளீட்டுகிறார். அலுங்காமல் குலுங்காமல் பொருளீட்டுவது ஒன்றே முன்னேற்றம் என்று கருதப்படுகிறது. வளங்களை சிக்கனமாய் பேணி பாதுகாப்பவர்களைவிட ஊதாரிகளையே வணங்கப்படவேண்டியவர்களாக கருதும் தீய எண்ணம் நமக்குள் ஊன்றப்பட்டிருக்கிறது.

நமது திருச்சபையின் முன்பு நிற்கும் இரு பனைகளை காலனிய மனநிலைகளின் எச்சம் என்று நான் குறிப்பிட்டேன். சிலர் அதனால் மனம் வருந்தியிருக்கலாம். ஆனால் அதன் பின்னணியில் உள்ள மனநிலை என்ன என்று நாம் சற்றே ஆழ்ந்து பார்க்கையில், நமக்கு சில தெளிவுகள் கிடைக்கும். பனை மரங்கள் திருகோணமலை பகுதியில் இருந்திருக்கிறது எனவும் அது சார்ந்து மக்கள் தங்கள் தொழில் வாய்ப்புகளை அமைத்திருக்கிறார்கள் என்ற உண்மையையும் நாம் மறுக்க இயலாது. இச்சுழலில் தான் அழகுக்கான பனை மரம் நடப்படுகிறது. திருச்சபை தன்னை கடின வேலைகளிலிருந்து விலக்கிக்கொள்ள துடிக்கிறதோ? சீவல் தொழிலை அடிமைத்தனம் என எண்ணும் கால சூழ்நிலையில் இருந்ததால் அதிலிருந்து திருச்சபை விடுதலை பெற அழைப்பு விடுப்பதே இதன் நோக்கமாக இருக்கிறது. சரிதானே எனத் தோன்றும் இவ்வெண்ணத்தில்,  காணப்படும் குறை தான் என்ன? நாம் காலனீய எண்ணங்களுக்கு அடிமையாகிறோம். அவர்கள் நமக்கு உனது வாழ்வு பிழையானது எனச் சொல்லுகிறார்கள். எனக்கு அடிமையாக இருந்துப்பார், உனது வாழ்வு எங்கோ சென்றுவிடும் எனக் கூறுகிறார்கள்.

அதற்காக நமது முன்னோர்கள் நமக்கு சேமித்து வைத்த அறிவு தளங்களிலிருந்து நம்மை விலக்குகிறார்கள். பனை  உணவு பொருள் குறித்து நமக்கு இருந்த எண்ணங்களை நம்மிலிருந்து அகற்றி அவர்களின் உணவு பொருள்களை பயன்படுத்த நமக்கு கற்பிக்கிறார்கள். இன்று நாம் பயன்படுத்தும் புட்டு எனும் உணவிற்கு ஈடாக பாண் (பிரட்) பயன்படுத்தும் அளவிற்கு அவர்களின் தாக்கம் நம்மில் நிலவுகிறது.  இனிமேல் பனை ஏற வேண்டாம் சீவல் தொழிலில் ஈடுபடவேண்டாம், பொருள் ஈட்டினால் போதும், நமக்கு தேவையானவைகள் கிடைக்கும் என்ற நுகர்வு கலாச்சாரத்தின் துவக்கத்தை நமக்கு விதைத்துச் சென்றுவிட்டனரோ?

பனை மரங்கள் தானே வளரும் என்ற சூழல் இன்று மாறிக்கொண்டு வருகின்றது, இன்று வளர்ச்சி என்ற பெயரில் பனைமரங்கள் வேகமாக அழிந்துவருகிறது. ஒரு நாளைக்கு இலங்கை முழுவது 100 மரம் வீதம் வெட்டப்படுகிறது எனும் புள்ளி விபரம் இருக்கிறது. பல புதிய கட்டுமான பணிகள் சாலை விரிவாக்கப்பணிகள் நடந்துகொண்டிருக்கின்றன. அவ்வகையில் திருச்சபை பனை மரங்களை நடுவது அவசியமாகிறது. அதற்கான கரணம் ஒன்று உண்டு.

32 Rev. Godson

இரண்டாயிரம் வருடங்களாக திருச்சபைக்குள் நுழைந்துவிட்ட சடங்குள் ஏராளம். அவைகள் மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டே இன்று நம்மை அடைந்திருக்கின்றன. திருமறையில் காணப்படுவது போல் எதுவுமே இன்று நம்மிடம் எஞ்சியிருக்காது. அது சாத்தியமும் அல்ல. காலம் அவைகளில் வடுக்களையும் வண்ணங்களையும் ஏற்றி இறக்கியிருக்கிறது  என்பதையும் நாம் மறந்துவிடமுடியாது. மாற்கு நற்செய்தி நூலின் பாடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயேசுவின் குருத்தோலை பவனி நடைபெற்ற நாள் திங்கட் கிழமை என்றே சமீபத்திய புரிதல் எழுந்துள்ளது. சிந்தனைக்காக குருத்தோலை திங்கள் என ஒருபுறம் வைத்துக்கொண்டாலும், திருச்சபை அனுசரிக்கும்  குருத்தோலை ஞாயிறு எனும் பண்டிகை நான்காம் நூறாண்டு முதல் வழக்கத்தில் இருந்திருக்கலாம் என ஆய்வாளர்கள் யூகிக்கிறார்கள். ஏழாம் நூற்றாண்டு இறுதிப்பகுதியிலிருந்து  அதுகுறித்த ஆவணங்கள் கிடைக்கப்பெறுகின்றன.  சிறிது சிறிதாக திருச்சபைக்குள் நீக்கமற நிறைந்து விட்ட இவ்வழக்கத்தில் நாம் பிடித்துச் செல்லுகின்ற குருத்தோலைகளை நமக்கு எடுத்துக்கொடுப்பவர்கள் யார்? அவர்களை எவ்வகையிலும் பொருட்படுத்தாது நாம் கொண்டாடும் இன்நீண்ட பாரம்பரியத்தில் காணப்படும் இடைவெளிகளை எவ்விதம் நாம் எடுத்தாளப்போகிறோம். குறிப்பாக  பனை மரங்களே இல்லை என்று சொன்னால் நாம் குருத்தோலை திருவிழாவை எவ்விதம் கொண்டாடுவோம்?

குருத்தோலை திருநாள் அலங்காரம்

குருத்தோலை திருநாள் அலங்காரம்

குருத்துக்களை எடுக்கையில் மரங்கள் பெரும் அதிர்ச்சிக்கு ஆளாகின்றது. மரங்களின் வளர்ச்சியை அது பாதிப்பதோடு அதில் நாம் பெறும் பயன்களையும் அது குறைத்துவிடுகிறது. ஒருமுறை பெங்களூரில் ஒரு பேராயர், குருத்துக்களை எடுத்து வருவதை தடை செய்ய வேண்டும் எனக் கூற அது பெரிய விவாதம் ஆகிவிட்டதாக எனது இறையியல் ஆசிரியர் என்னிடம் கூறினார். அவ்விதம் நம்மால் குருத்தோலைகளை இழந்து ஒரு கொண்டாட்டத்தை முன்னெடுக்க இயலாது. ஆகவே தான் நாம் மரங்களை நடுவதும் பேணுவதும் அவசியமாகிறது. ஆலய வளாகங்களில் பனை மரங்கள் இல்லை என்று சொன்னால் பிற்பாடு நாம் எடுக்கும் குருத்தோலை எங்கிருந்து வரும்.? அவ்விதம் குருத்தோலைகள் நாம் பெறுமிடங்களில் அவற்றை ஒரு வணிக பறிமாற்றமாக மட்டுமே  நாம் பார்த்திருக்கிறோம்.  அவர்கள் மத்தியில் பணி செய்யும் பொறுப்பு நமக்கு உள்ளதாக நாம் ஏற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே நமது குருத்தோலை பண்டிகை அர்த்தம் பெறும் ஒன்றாக அமையும்.

இயேசுவின் முன்னே குருத்தோலைகளைப் பிடித்துச் சென்றவர்கள் அனைவரும் பனை சார்ந்த வாழ்வியலைக் கொண்டிருன்ட்தவர்கள் என நாம் பார்த்தோம். அவர்கள் ஓலைகளை எடுத்துச்செல்ல உரிமை பெற்றவர்கள். எனது குடும்பத்தின் பணி ஈச்சமரம் ஏறுவது ஆகவே நாங்கள் ஈச்ச ஓலைகளை எமது மீட்பர் முன்னிலையில் அசைக்க அனைத்து தகுதிகளும் உடையவர் என்ற கருத்தை அது ஆணித்தரமாக நிறுவுகிறது.  “உள்ளபடி” வரவே ஆண்டவர் அழைப்பு விடுக்கிறார்.

சிஸ்டர் கிளேர் (Sr. Clair)  வரைந்த குருத்தோலை பவனி


சிஸ்டர் கிளேர் (Sr. Clair) வரைந்த குருத்தோலை பவனி

நமது வாழ்வு பனை மரத்திலிருந்து வெகுவாக விலகி வந்துவிட்டது. இச்சூழலில் பனை சார்ந்த கரிசனையுடன் மட்டுமே நாம் நமது சமய நம்பிக்கைகளை முன்னெடுக்க கடமைப்பட்டுள்ளோம். நமக்கும் ஓலைக்கும் எவ்வித தொடர்பும் இல்லாத சூழலில் நாம் ஓலைகளை எடுத்துச்செல்லுவது அர்த்தம் நிறைந்ததாக இராது. மாறாக இன்றைய சூழலை வைத்துப் பார்க்கையில்  குருத்தோலைகளை சுமந்து செல்லுவதை விடபனை மரத்தினை நடுவது தான் பொருள் பொதிந்ததாக இருக்கும். திருச்சபை ஒவ்வொரு குருத்தோலை ஞாயிறு அன்றும் குறைந்தபட்சம் ஒரு பனை மரத்தையாவது  நட முற்படலாம். ஒருவேளை ஆலய வளாகத்தில் இடம் இல்லை என்று சொன்னால், நாம் செல்லும் குருத்தோலை பேரணியின் போது சாலை ஓரங்களிலோ அல்லது பொதுவிடங்களிலோ அனுமதி பெற்றும் நடலாம். இவ்வகையில் திருச்சபை வருடத்திற்கு ஒரு மரம் நட்டாலே அது குறியீட்டு ரீதியாக மிகப்பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். திருச்சபையின் சூழியல் பங்களிப்பை அது அறுதியிட்டுக்காட்டும்.  நொடிந்துபோயிருக்கும் சீவல் தொழிலாளர் வாழ்வில் அது நம்பிக்கை அளிக்கும் பேரணியாக இருக்கும். ஆண்டவரும் மகிழுவார்.

திருமறை சார்ந்து பொதுவான கேள்விகளை கேட்க போதகர் திருச்சபையினரை ஊக்கப்படுத்தினார், ஆனால் எவரும் என்னிடம் எந்த கேள்வியும் கேட்கவில்லை. நான் சற்றே தளர்ந்து போனேன். எவ்வித சலனமும் ஏற்படுத்தாமல் இவ்விடத்தை விட்டு கடந்து போகிறேனா ஆண்டவரே என்று உளம் உருகி நின்றேன். அவ்வேளையில் போதகர், அந்த தாயாரிடம் ஜெபிக்க சொன்னார்கள். அந்த ஜெபம் கடவுள் உண்மையிலேயே ஒரு பெரும் அசைவை திருகோணமலை மெதடிஸ்ட் திருச்சபையில் ஏற்படுத்தியிருக்கிறார் என்னும் நம்பிக்கையை எனக்குக் கொடுத்தது. ஒரு வயதான மூதாட்டி, எனது கரத்தில் இலங்கைப் பணம் 100 ரூபாயை வைத்தார்கள். தங்கள் ஏழ்மையில் அவர்கள் கொடுத்த அன்பு காணிக்கை என்றே கருதி ஏற்றுக்கொண்டேன்.

போதகரின் மனைவி என்னிடம் பனை சார்ந்து பல விஷயங்களைப் அன்று பேசினார்கள். அந்த திருச்சபையின் அங்கத்தினர் ஒருவர் என்னோடு மேலும் ஒரு மணி நேரம் விவாதித்தார். நாங்கள் ஒருபோதும் சீவல் தொழிலாளர்களை வெறுக்கவில்லை என்பதே அவரது நிலைப்பாடாக இருந்தது. போதகர் நிஷாந்தா தனது கடமைகள் அனைத்தும் முடித்து வந்தபின் எனது உரை நன்றாக இருந்ததாக குறிப்பிட்டார் ” இந்திய போதகர்  எண்டால் எப்படியென்று நிரூபிச்சிட்டியளே” என்றார்.

அன்று போதகர் நிஷாந்தா என்னோடு அதிக நேரம் செலவிட்டார். தமிழகத்தில் நடைபெறும் ஜல்லிக்கட்டிற்கு இலங்கையில் எழுந்துவரும் ஆதரவுகளைக் குறிப்பிட்டார். இந்தியாவில் இருந்து வரும் பல நற்செய்தியாளர்கள் திருச்சபையில் ஏற்படுத்தும் ஆழ்ந்த இறையியல் தடுமாற்றங்கள் குறித்து மிகவும் வேதனையுடன் பகிர்ந்துகொண்டார். இலங்கை திருச்சபையை எப்படி பணம் பறிக்கும் இடமாக இந்திய திருச்சபையினர் பாவிக்கிறார்கள் என்று அவர் சொல்லுகையில், வெட்டிய பனையில் கள்ளெடுக்க துணியும் இழிமனம் கொண்டவர்களே என எண்ணிக்கொண்டேன்.

இலங்கை பயணத்தின் இந்த முதல் வாரம் எனது வாழ்வில் மரக்க முடியாத பயணங்களால் நிரம்பியதாக அமைந்தது. சந்தித்த ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் என்னால் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் கடவுள் என்னை பயன்படுத்தினார் என்றே உணர்ந்தேன். சொற்களை குவித்து எனது பயணம் நிறைவாக அமைந்தது என்று சொல்லி செல்ல நாண் விழையவில்லை, ஆனால் மனப்பூர்வமாக இவைகளை நான் உணர்ந்தேன். ஒருவேளை இன்னும் ஒரு சில வருடங்களுக்கு முன்பு நான் இலங்கை போயிருந்தால் கூட, என்னால் திருச்சபை பயனடைந்திருக்காது மாறாக நான் தான்  பயனடைந்திருப்பேன். ஆனால் இப்பயணம் கடவுள் என்னை முழுமையாக தயார் செய்து அழைத்துச் சென்ற பயணமாக உணர்ந்தேன். என்னை முழுவதும் அற்பணித்து ஒவ்வொன்றையும் செய்யவும், அனைத்துப் புலங்களாலும் இலங்கை பனை சார் வாழ்வை உள்வாங்கவும் எனக்கு பயிற்சி தேவையாயிருந்தது. பனைமரச் சாலை அவ்வகையில் என்னை தயார்படுத்திய ஒரு நிகழ்வு என்றே நான் நம்புகின்றேன்.

போதகர் நிஷாந்தா  மறுநாள் நிகழ்ச்சியைக் குறித்து எனக்கு ஒரு சிறு குறிப்பை அளித்தார். காலை 5. 30 மணிக்கு கிளிநோச்சி நோக்கி பயணம் பிற்பாடு அங்கிருந்து யாழ்பாணம். கண்டிப்பாக எனக்கு செறிவான ஒரு பயணம் அமைய காத்திருக்கிறது என்றே உணர்ந்தேன். எனது எண்ணங்களுக்கும் மேலாய் என்னை வழி நடத்தி எனக்கு எண்ணிறந்த வாய்ப்புகளை வழங்கிய ஆண்டவருக்கு நன்றி கூறி அந்த இரவு கண்ணயர்ந்தேன்.

இரு மன்றாட்டுகள்

பொலியும் வாழ்வை தந்தவரே

ஓலை சிலுவை சுமக்கிறேன்

வேதனை அற்ற சுகமான சுமை என்பதால்

சிலுவையைப் பற்றி நிற்கும் விசுவாசி நான்

சீவல் தொழிலாளி போன்ற பாவியல்ல

அவன் மார்பில் உராயும் பனை வடுக்களை

தலையணையில் புதையும் என் முழங்கால்கள் ஒருபோதும் கவனிக்காது. ஆமேன்

 

காயங்கள் ஏற்ற நாதா

ஓலைகள் சுமந்து செல்லும் பவனிகள் இன்று

உமது பாதைகளில் இருந்து வெகுவாய் விலகிவிட்டன

நீர் சிலுவையிலிருந்து இறங்கி வரவேண்டாம்

இவர்களை மன்னியும் என்று மீண்டும் சொல்லும்

ஆம் அழகாய் நிற்கும் யாரிவர்கள்

தான் அழுக்கடைய  பனை ஏறாதவர்

 

(முதல் பருவம் முடிந்தது. மீண்டும் அடுத்த கலயம் கட்டும் வரை காத்திருக்கவும்)

 

அருட்பணி காட்சன் சாமுவேல்

ரசாயனி, மும்பை

8888032486

malargodson@gmail.com

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s


%d bloggers like this: